η ταχύτητα του σκότους ή πώς ένα εξαιρετικό βίντεο για το φώς και την απουσία του, με έκανε πάλι να σκεφτώ την πολυπληροφορία γύρω μου

"Information can't travel faster than light" ίσως για αυτό η απουσία της πληροφορίας και συγκεκριμένα η απουσία της σημαντικής πληροφορίας, είναι πανταχού παρούσα. InformationUmbra είναι άραγε η απόλυτη απουσία πληροφορίας, ή έτσι όπως τα καταφέραμε, η σκια της πολυπαραπληροφορίας, η απόλυτη νίκη του θορύβου.

"Enlightenment leads to benightedness, science entails nescience.”—PhilippeVerdoux

Πόση επίσης η ταχύτητα της άγνοιας; Κατανοούμε το σκοτάδι μας, όταν αρχίζουμε να βλέπουμε φως. Διαλαλούμε πόσο εξαιρετικά διαφωτισμένοι γίναμε, όταν επιστρέφουμε στα μαύρα σκοτάδια (καταδικάζοντας φυσικά τα μαύρα σκοτάδια των άλλων), ενώ κατεβάζουμε το κεφάλι όταν πλέον λάμπουμε αυτόφωτοι. Θα αναφερόμουν σε information twilight αλλά και πάλι έτσι όπως τα καταφέραμε με τα πολιτιστικά πρότυπα, θα έπρεπε να λαμπυρίζει βαμπυροβαρετά.

.

...περί τελετουργίας

Που λες, διάβασα ένα εξαιρετικό κείμενο απο τον Ηarvey Whitehouse, καθηγητή ανθρωπολογίας:

Human rites: Rituals bind us, in modern societies and prehistoric tribes alike. But can our loyalties stretch to all of humankind?

όσο με θυμάμαι...

...μέσα στη μέρα, ίσως και κάθε μέρα, σκέφτομαι την ευτυχία, την έννοια. Κυρίως όταν την νιώθω και το συνειδητοποιώ και νιώθω να σκάω και να θέλω να μείνω έτσι αλλά το ψιλοφοβάμαι μη σκάσω ή μη βαρεθώ. Με ένα υπέροχο timing, μια αγκαλιά παραπάνω, έναν χορό αναπάντεχο, ένα ποτήρι τσάι όταν το είχα ανάγκη ή μια δαχτυλιά μερέντα όταν κανείς δεν κοιτάει. Πώς την κάνεις να μείνει και πόσο πολύ γεμίζει η κεφάλα μου με ενδορφίνες και σεροτονίνες και τέτοια και πόσο τυχερή είμαι και τέτοια και αν θα είμαι και αύριο τυχερή κτλ χαζά.

Ε λοιπόν όλα αυτά είναι σκατουλάκια, γιατί αν δεν πάθεις ουρολοίμωξη και να σου περάσει μετά απο αντιβίωση αυτό το φρικτό και απαίσιο τσουξιμομπούκωμα, ΔΕΝ έχεις νιώσει ευτυχία. ΟΧΙ ανακούφιση αδερφές μου, όχι λύτρωση, όχι χαρά και αγαλλίαση, αλλά καθαρή και ξάστερη ΕΥΤΥΧΙΑ και αίσθηση οτι εσύ, ναι εσύ, είσαι η ευλογημένη ανάμεσα στις γυναίκες και αληλούια και όλα αυτά. Και αυτή τη στιγμή είμαι στον καναπέ με το λάπτοπ αγκαλιά (σε λίγο θα μου το αρπάξουν πάλι φωνάζοντας οτι ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ) και τρώω κυμαδόπιτα απο τη Δήμητρα και χαζεύω στο τζάκι κουλουριασμένη με τον δράκο απο το ΙΚΕΑ. Και ακόμη νιώθω λίγο το ύπουλο το μπούκωμα το σατανικό το σιχαμένο φασιστικό μπούκωμα αλλά τώρα έχω νιώσει την ευτυχία της υποχώρησης του και... ωχ ωχ μου παίρνουν το λαπτοπ!

Τους τελευταίους μήνες...

...η ταινία πλέον συνεχίζεται, το Tribe έχει αρχίσει να μαζέυεται με νέα (απο παλιά) μέλη και η Αγάπη είναι ο Νόμος και ας μην υπάρχουν Νόμοι. Και εσύ λείπεις...

It's cold and I'm tired

It's cold and I'm tired ~ of all these butterflies in my head ~ call them ideas ~ call them inspiration ~ call them magickal entities ~ creatures of my dreams ~ children of chaos invocations gone wrong ~ self fulfilled prophecies ~ poetic terrorism at its best ~ they sure make my world spin ~ they sure make my head ache ~ my moments legendary ~ my friends bewildered ~ for one thing I am certain ~ It's cold and I'm tired

Ωδή στην Αποφένια

Σκέφτομαι με στίχους πάλι. Αλλά δεν θα τους γράψω ούτε εδώ, ούτε πουθενά. Τους σκέφτομαι λίγο πριν κοιμηθώ και αμέσως αφού ξυπνήσω και τους λέω στη Φυλή ανάμεσα σε γρήγορα τηλεφωνήματα, τους πετάω σε συγκυριακούς συνταξιδιώτες μου στα τρένα, αλλά δεν τους γράφω. Γίνοντα απο ξόρκια απλές λέξεις και ξέρετε πως νιώθω για τις απλές λέξεις.
To 2012 ήρθε με φόρα και οι οιωνοί φέτος είναι ξεκάθαροι, αλλαγές και αποφένια μέχρι να μην αντέχουμε άλλο, να μου δίνεις πορτοκάλι και να σκέφτομαι άμα είμαι εγώ το πορτοκάλι, να μου κάνεις μουτζούρες και να βλέπω τα sigils να παίζουν τόμπολα με τις σπείρες.
Τις πρώτες ώρες παίξαμε με ρόλους, πήραμε πτυχία και ήπιαμε στο τέλος του κόσμου και στο χάος που φτιάχνει κόσμους και η λήθεια είναι οτι ήπιαμε αρκετά.
Για αυτό σου λέω θα είναι μια γεμάτη χρονιά. Οι ρούνοι, οι γάτες, τα ρόδια που μου έδωσαν να σπάσω και τα φλουριά που κέρδισα σε όλες τις βασιλόπιτες το λένε καθαρά.

Το ότι το πρώτο τραγούδι που χόρεψα ήταν Leonard Cohen  δεν το λες αποφένια πάντως. Το λες και αγάπη. Και το οτι ο παππούς μου 95 ετών, εντελώς τυφλός και για χρόνια αμίλητος, φέτος τραγουδούσε επι μιάμιση ώρα στο τραπέζι για τα νιάτα και τις τρεις αξίες, νιάτα/λεβεντιά/όμορφα κορίτσα και στη συνέχεια πείραζε τη γιαγιά μου και αυτό σημάδι δεν το λες , το λες και αγάπη. Το λες και ζωή βρε άδερφε.

δεν το καταλαβαίνω

Να με βάζεις να τρώω μπούκοβο με λίγο κριθαράκι και να με πειράζεις ανελέητα επειδή έκλαιγα και έβηχα αλλά απο την λαιμαργία το έτρωγα, το καταλαβαίνω.
Να χορεύεις σαν να μην υπάρχει αύριο και να μας πετάς χαρτοπετσέτες ενώ τα σπάγαμε και μετά να λες μα πως χορεύεις με τόση ένταση, ενώ με ξεπερνούσες στα ποδοβολητά, το καταλαβαίνω.
Να έρχεσαι να μας βρεις πάνω στα κατσάβραχα Οκτώβρη μήνα με ένα φανελάκι και να τουρτουρίζεις και να σου δίνω το δικό μου και εσύ να λες ά ρε ψυχή και μετά να μου λες θα κρυώσεις, το καταλαβαίνω.
Να μου φτιάχνεις τα πιο γλυκά κοκτέιλς και μετά να δοκιμάζεις και να ξυνίζεις τα μούτρα σου πως την πίνω την βλακεία, σκέτο πετιμέζι είναι, το καταλαβαίνω.
Το οτι συμφωνούσαμε στα πάντα διαφωνώντας και εκεί που έλεγα πάει αυτός διαφωνεί και βαρέθηκε και αμάν με την ξεροκεφαλιά του, έσκαγες στα ξαφνικά με δωράκι απίθανο κάτω απο τον πάγκο σου και φώτιζα ολόκληρη σαν παιδί πρωινό πρωτοχρονιάς.
Το οτι ήρθες σπίτι μου και δεν έφευγες και κοιμήθηκες εκεί και φάγαμε πρωινό πρωτοχρονιάτικο και γελάγαμε και λέγαμε να το ξανακάνουμε, αλλά να έχω γίδα βραστή και μπούκοβο, αλλιώς δεν έχει νόημα, το καταλαβαίνω και αυτό.
Το ότι βιαζόσουν για τα πάντα και όλο χαμογέλαγες πονηρά και με κοίταγες και σε κοίταγα και ξέραμε ρε παιδί μου και μου έδινες φάπες, μόνο εσύ, γιατί μόνο εσύ έλεγες, μη φοράς αυτά τα μακρυά θα σου ορμίσω, λύκος είμαι, το καταλαβαίνω.
Να μου λες θα το πουλήσω το μαγαζί και να σου λεω ρε πας καλά, που θα μαζευόμαστε, νιώσε, και εσύ να γελάς και να κλείνεις το μάτι και εκεί που πάω να θυμώσω να βγάζεις οψιδιανούς και βιβλία και μαγικές σφραγίδες και παιδικές ζωγραφιές και ρακόμελα φτιαγμένα απο εσένα που να ξέρεις δεν μαρέσανε ποτέ, για σενα τα έπινα και μέθαγα, επειδή τα κέρναγες, το καταλαβαίνω και αυτό.
Να με παίρνουν όμως Κυριακάτικα να μου πουνε τα μαντάτα σου που για άλλη μια φορά μας άφησαν κατάπληκτους, και να μας τη φέρνεις γυριστή, πιστός σε όσα είπες, πιστός σε όσα έκανες εκεί που δεν το περιμέναμε, ε αυτό δεν το καταλαβαίνω, καφρίλα ρε συ, καφρίλα και πέτσα, πως το λέτε... χώρια που το έκανες εντελώς Discworld και τον έρμο το ΘΑΝΑΤΟ τον εφρίκαρες στανταράκι...

~*The Cosmic Joke is on again - Skidoo23 *~

Μα(ν)τζούνια

Ξεκίνησα τη μέρα μου παίρνοντας εχινάτσια στο πρωινό μου τσάι, με μέλι απο τα χεράκια φίλου παλιού και καλού απο την Κέρκυρα, για να μαλακώσει ο λαιμός. 

Λίγο αργότερα έβαλα σπαθόλαθο ή βαλσαμόλαδο αν το προτιμάτε, στην πληγή στα χείλια μου την οποία φρόντισα να περιποιούμε με αλοιφή απο Μέλισσα τις προηγούμενες μέρες. Χάρη σε αυτά η ερπούλα, εξ υπερκοπόσεως προερχόμενη, έκανε έναν κύκλο 4 ημερών μονάχα.

Λίγο αργότερα ήπια έγχυμα ματζουράνας για το βήχα μου, ενω προετοίμασα άγρια σαμοθρακιώτικη αρχαγγελική για να με βοηθήσει με τα ουρολογικά και με το "βράσιμο" στα πνευμόνια το οποίο υποχώρισε άμεσα.

Δεν ξέρω αν πρέπει να νιώσω περήφανη για τις γνώσεις μου και τις νέες μου ικανότητες ή αν πρέπει απλά να συρθώ κάτω απο μια πέτρα και να περιμένω να με αποτελειώσουν όλες αυτές οι μικρές χαριτωμένες καταστροφές του οργανισμού μου. Μαμά γερνάω λέμε και έχει πλάκα...

α και επίσης αν ρίξετε σπαθόλαδο στο αι φον δεν καταλαβαίνει πράμα. Θα δω στο μέλλον αν συμβαίνει το ίδιο και με τα άλλα έλαια που μου βρίσκονται και είναι πρόθυμα να πέσουν πάνω του.

~*Ερωτική πόλη η Θεσσαλονίκη, Γιώργο μου*~

Σάκα καινούρια πήρες?

Για μένα ο χρόνος τελειώνει τον Αύγουστο και ξεκινάει το Σεπτέμβριο και ότι και να μου λένε, η Πρωτοχρονιά είναι απλά μια ευκαιρία για τελετές, δώρα και πάρτυ. Τους απολογισμούς λοιπόν δεν τους κάνω το Δεκέμβρη μασουλώντας κουραμπιέδες, αλλά τον Αύγουστο σκουπίζοντας τα καρπούζια απο το πηγούνι μου.
Και φέτος πήγαμε τόσο καλά που ακόμη και τα κουκούτσια έχουν δικό τους νόημα και όλα ψιθυρίζουν γύρω μου ιδέες και όνειρα. Με τόση αγάπη που έχω λάβει τελευταία θα ήμουν ανόητη να μην τους απαντήσω. Και περιμένω πως και πως να πάρω καινούρια σχολικά και να κάνω αλλαγές. Και σάκα πήρα και απ'όλα και όλα είναι πάλι σαν ταινία εδώ και πολύ καιρό. Ευτυχώς όχι σχολική...

Οι Φυλές της Φωτιάς

Οι Φυλές της φωτιάς

 
αυτές αποφασίζουν

 πότε να κάνουν τον ήλιο

 να εμφανιστεί

 ξανά

Βαλπουργίες και χοροί και γάτες και απ'όλα

Ζωντανή Φύση - Νεκρή TV @ Παρνασσό

Aγαπάω τη "Ζωή της Άλλης" γιατί βάζει τη γιαγιά μου να ακούει Floyd, Maiden και Cult και επειδή ενώ ήμουν στη γιαγιά μου που το παρακολουθολυσε σε επανάληψη, μια ξανθιά πρασινομάτα διδακτορική, σιχτίριζε τη μοίρα της και την ακαδημαική κοινότητα. Δεν είμαστε 90-50-90 στις αναλογίες μας οι υπ. διχτατορικές, αλλά όλες κλαίμε τη μοίρα μας καθημερινά.

Ενέργεια πολύ ενέργεια και η ζέστη καταφτάνει ύπουλα αλλά δεν θα δώσουμε τα όπλα εύκολα.

επίσης Beltane χωρίς να λιώσουμε ένα ζευγάρι παπούτσια στο χορό, δεν είναι Beltane. Και τη άλλη μέρα νυσταγμένη πορεία στη θάλασσα και κρητικό φαγητό και καλή παρέα και πολλά χάχανα και γάτες...

RedMan, GreenMan, leather boots, all gone...

Every man is a good man in a bad world

Every man is a good man in a bad world. No man changes the world. Every man himself changes from good to bad or from bad to good, back and forth, all his life, and then dies. But no matter how or why or when a man changes, he remains a good man in a bad world, as he himself knows. All his life a man fights death, and then at last loses the fight, always having known he would. Loneliness is every man’s portion, and failure. The man who seeks to escape from loneliness is a lunatic. The man who does not laugh at these things is a bore. But the lunatic is a good man, and so is the fool, and so is the bore, as each of them knows. Every man is innocent, and in the end a lonely lunatic, a lonely fool, or a lonely bore.But there is meaning to a man. There is meaning to the life every man lives.

William Saroyan - Rock Wagram , 1951

R.E.M. - ÜBerlin (Official)

hey now take your pills and
hey now make your breakfast
hey now comb your hair and off to work
crash land no illusions no collision no intrusion
my imagination run away

i know i know i know what i am chasing
i know i know i know that this is changing me
i am flying on a star into a meteor tonight
i am flying on a star
i will make it through the day and then the day becomes the night
i will make it through the night

hey now take the u-bahn
5 stop change the station
hey now don't forget that change will save you
hey now count a thousand million people
that's astounding chasing
through the city with their stars on bright

i know i know i know what i am chasing
i know i know i know that this is changing me
i am flying on a star into a meteor tonight
i am flying on a star
i will make it through the day and then the day becomes the night
i will make it through the night

i don't mind repeating i am not complete
i have never been the gifted type
hey man tell me something are you off to somewhere?
do you want to go with me tonight?

i know i know i know that this is changing
we'll walk the street to feel the ground i'm chasing
uBerlin
i am flying on a star into a meteor tonight
i am flying on a star
i will make it through the day and then the day becomes the night
i will make it through the night

had my wish! Δρόμος και άνεμος και μυρωδιές και υπέροχοι άνθρωποι

αγαπάω τόσο μα τόσο μα τόσο τα αυθόρμητα roadtrips!

 το δάσος ήταν γεμάτο μανιταρούδια και λουλούδια που δεν είχαμε δει ξανά...

σήμερα

έχει τον πιο υπέροχο ήλιο και ο αέρας φέρνει πολλές και ευχάριστες πληροφορίες στη μύτη μου.

Θέλω μια βόλτα σε αυτοκίνητο με μεγάλη ταχύτητα. Να βγάλω το κεφάλι μου έξω απο το παράυθρο σαν σκύλος, να ευχαριστηθώ αέρα και άνοιξη...

Καρναβαλέγκο και Ανυπακοή

Στον κόσμο συμβαίνουν φρικτά πράγματα και σε μένα συμβαίνουν υπέροχα πράγματα και δεν προλαβαίνω να γράψω τίποτε. Τελευταίως όσα περισσότερα κάνω, τόσο λιγότερο θέλω να μιλάω για αυτά. Ακούω μουσική καθημερινά γιατί δεν έχω που να προσευχηθώ και ρίχνω το μάτι τις θαντέρας στην Ανατολή και στην Αφρική γιατί όλα έχουν τιναχτεί στον αέρα. Εμείς εδώ καταστραφήκαμε και είμαστε καλά, εκεί κάτω όμως τι θα γίνει... Θέλω να φύγω για Ισλανδία. Θέλω να ακούω Jonsi και Bjork και την αγριεμένη θάλασσα και τίποτε άλλο.

Κάποτε λέγαμε οτι η τέχνη δεν πρέπει να μένει στα μουσεία αλλά να βγαίνει στο δρόμο. Τα έκανα και τα δύο με το Κώδικες ανυπακοής και δυσλειτουργικότητας που μπορείτε να δείτε είτε στους χώρους του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, είτε online είτε και στο κέντρο της πόλης (στους δρόμους Σκουφά – Ναυαρίνου – Τζαβέλλα). Κάναμε εντατική δουλειά αλλά περάσαμε πολύ όμορφα. Πάρτε τα smartphones σας και τρεχάτε να βρείτε τα QR codes. Αν δεν καταλαβαίνετε για τι μιλάω δείτε αυτό http://empedia.info/maps/41

Η Ανυπακοή και η Σύνδεση είναι οι 2 λέξεις που παίζουν στη λούπα μέσα και γύρω μου. Ντισκορντια, διαφωνία, 23 αλλά σε μια ενότητα. ΟΧΙ, αλλά έλα να βρούμε μαζί μια λύση. Πέρασα εκπληκτικά τις τελευταίες καρναβαλέγκο εβδομάδες και πήρα το αίμα μου πίσω για τις αμασκάρευτες χρονιές. Πολύς χορός, καλοί φίλοι και νέοι φίλοι. Και πολλά χημικά και τρέξιμο και κυνήγι και θυμός και ιδέες. Ένιωσα αξιαγάπητη και έδωσα αγάπη και θετική ενέργεια όσο δεν πάει. Α τώρα που λέμε θετική ενέργεια, μια μέρα που όλα βούιζαν απο ενέργεια και έτρεχα να φροντίσω τις ομάδες μου, ο Γ. μου είπε οτι ήταν η Mayan μου εβδομάδα και οτι "Και σαν σκύλος με καθρέφτη που είσαι σαν να λέμε κριός με λέοντα,έχεις έρθει αυτή τη φορά για να μάθεις την ενέργεια της αγάπης,σε όποιο επίπεδο κι αν εκφράζεται,και να την καθρεφτίσεις στους γύρω σου.Καθρεφτίζεσαι μέσω των γύρω σου και αυτοί μέσα απο'σένα.Μέσω της ανιδιοτελούς και χωρις όρους αγάπης,σκοπός της ζωής σου είναι να γεφυρώσεις και να ενώσεις διαφορετικούς κόσμους και καταστάσεις. Στο 13ο και τελευταίο "βημα" σου είναι κοσμογεφυρωτής,και υποδηλώνει την ολοκλήρωση του σκοπού μας".  Γουφ... ήμουν στο δρόμο, το διάβασα στο αιφον, σκέφτηκα το ένα μου video που μιλάει για τον "Γελωτοποιό με τον καθρέφτη", τους πρότεινα (έλληνες άγγλους τούρκους) να τελειώνουμε με τις αφισοκολλήσεις και τους πήγα για ζεστό κούρδικο τσάι και αργιλέδες και αλήθειες. Ετσι το κάνει αυτός ο σκύλος.

α και λίγη γρίνια mode on-->

Επίσης έχω να πω οτι αντιπαθώ τις κλίκες. Πάντα δεν τα πήγαινα καλά και πάντα είχα μια  διάθεση είτε να τις διαλύω αν τιτίβιζαν γύρω μου, είτε να τις αγνοώ μέχρι να αποδυναμωθούν μέσα μου. Το ένιωσα και στο μικρό μας project αυτή την εβδομάδα και το παρατήρησα και στο twitter (το ελληνόφωνο μικρό μας μετα-blogoσφαιροειδές υβρίδιο φυσικά) και θυμήθηκα τα χρόνια του irc και τη φράση "κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον αύγουστο" και ένιωσα σούπερ τυχερή που τα κάναμε στα 18 και όχι στα 28 και 38 που τους βλέπω και κουνάω το κεφάλι μου. Δεν θα αρχίσω τις χαζομάρες και τις ευκολίες για να ανεβαίνει το κοντέρ. Και θλίβομαι με όποιον το κάνει. 

Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε και πολύ τεμπελιά να εξαργυρώσουμε, άμα τα σπαταλήσουμε σηκώνοντας το δάχτυλο ή βάζοντας το δάχτυλο (σικ) ο ένας στον άλλο θα χάσουμε πολύ χρόνο. Κατά τα άλλα εκεί έξω, υπάρχουν απλά μαγικοί άνθρωποι και ας μην έχει τίποτε νόημα, χρωματίζει ο καθένας με μοναδικά χρώματα το limbo μας. Φυλή αλλά όχι κλίκα. Στη Φυλή όλοι χωράνε και όλοι είναι καλοδεχούμενοι και η μύηση είναι αντίθετη απο τις κανονικές. Δεν έχει σαν σκοπό το τέλος του εγωκεντρισμού της παιδικότητας, αλλά την επιστροφή στο κέντρο της παιδικότητας. Οπως το σκέφτομαι Ανυπακοή σημαίνει να προχωράς σε κάτι συναρπαστικό, αβέβαιο και καινούριο όχι απλά να σουφρώνεις τη μύτη σου με αρνητικότητα, ο κυνισμός παρέχει ασφάλεια και απόσταση αλλά μέχρι πότε? λέω τώρα...

Έχω καιρό να βγω εκτός Ελλάδας και γκρινιάζω, αλλά σε λίγο θα πάω για λίγες μέρες Αγγλία να ξεδώσω. Για δουλειά φυσικά. Αλλά ωραία δουλειά. Και στο καπάκι της επιστροφής Current93 και Kyuss. Πόσο καλύτερα ε? 

Επίσης έχω να γράψω πολύ καιρό κάτι σε ερευνητικό επίπεδο. Νιώθω οτι έπρεπε να το κάνω καθώς δεν είχα κάτι καινολυριο και ενδιαφέρον να πω.  Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να διαβάζω και να ακούω. Όταν έρθει να γράψω είναι απλά ιδέες και συνδέσεις, αλλά μέχρι εκεί. Από την άλλη έχω μεγάλη διάθεση να διδάξω. Περίεργος συνδυασμός επιθυμιών και να δούμε που θα μας βγάλει πάλι. Αν και μου ζητάνε να γράψω και γκρινιάζουν και αυτοί, αλλά εγώ εκεί... στην ανυπακοή (yeah right)

τα λέμε σε λίγο καιρό πάλι...

Occult Wrock @ its best

Sabbath Assembly και η μεγαλοπρεπής Jex Thoth



θα ακολουθήσει Update με τα ποιός που πότε μόλις τελειώσω με τα paperz

Spiritual Beggars

Aφού πέρασα μια εκπληκτική εβδομάδα γεμάτη παίδεμα του σώματος και διαλογισμό τι καλύτερο απο το να το συνεχίσουμε τα εσωτερικά μας ταξίδια με μουσικές επικλήσεις, οπότε την Πέμπτη 3 του νέου μήνα θα πάμε στους OM στο Gagarin. Αν δεν θυμάστε ποιοί είναι αυτοί οι κύριοι τσεκάρετε το myspace τους.


Πάντως δεν θέλω να τους χάσω πάλι και ελπίζω να κάνουμε χαρωπή κερκίδα, παρά τις έντονες διαφωνίες μας σε πνευματικό επίπεδο με τους Καλιφορνέζους (God is Good? Good? IS? coooome oooon...), για να ακούσουμε το



και το



και επίσης στη συνέχεια της εβδομάδας, την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου στο Κύτταρο αν είμαστε καλά θα πάμε God is an Astronaut. Επίσης την επόμενη εβδομάδα, 13 του μήνα μην ξεχάσω να πάρω εισιτήρια για τους Band Of Holy Joy @ Tiki Athens

τρεχάτε ποδαράκια μου...

@ Ασκληπιείο της Επιδαύρου και διαβάστε και αυτό --> http://bit.ly/ifxkDz