Σάκα καινούρια πήρες?

Για μένα ο χρόνος τελειώνει τον Αύγουστο και ξεκινάει το Σεπτέμβριο και ότι και να μου λένε, η Πρωτοχρονιά είναι απλά μια ευκαιρία για τελετές, δώρα και πάρτυ. Τους απολογισμούς λοιπόν δεν τους κάνω το Δεκέμβρη μασουλώντας κουραμπιέδες, αλλά τον Αύγουστο σκουπίζοντας τα καρπούζια απο το πηγούνι μου.
Και φέτος πήγαμε τόσο καλά που ακόμη και τα κουκούτσια έχουν δικό τους νόημα και όλα ψιθυρίζουν γύρω μου ιδέες και όνειρα. Με τόση αγάπη που έχω λάβει τελευταία θα ήμουν ανόητη να μην τους απαντήσω. Και περιμένω πως και πως να πάρω καινούρια σχολικά και να κάνω αλλαγές. Και σάκα πήρα και απ'όλα και όλα είναι πάλι σαν ταινία εδώ και πολύ καιρό. Ευτυχώς όχι σχολική...

Αμυγδαλίτιδα - a banishing ritual

Αλλη μια χρονιά που δεν λέμε Καλά Χριστούγεννα. Που δεν μοιάζει μέσα μου με Χριστούγεννα, που είναι όλα ακόμη πιο έντονα, που προσπαθώ να αποφύγω την πολυκοσμία και έχω φροντίσει για τα δώρα απο πολύ νωρίς μέσα στο χρόνο, που δεν έχω κανένα κίνητρο να στολίσω το σπίτι αλλά θέλω περισσότερο απο ποτέ να το έχω γεμάτο με φίλους. Πονάει ο λαιμός μου...

Έτσι και φέτος πέρασα αυτές τις μέρες με φίλους και οικογένεια και ήταν ότι έπρεπε για να εξορκίσω δυσάρεστες συναντήσεις του τελευταίου καιρού, να κερδίσω τουλάχιστον 2kg (and counting...) τρώγοντας υπέροχες σούπες και γλυκατζούρες και να αποκτήσω μια ωραιότατη πιθανή αμυγδαλίτιδα. Πονάει ο λαιμός μου...

Καλά να πάθω για να μάθω να παίζω με παιδιά ξένων ανθρώπων. Έπαιζα σχεδόν χαιρέκακα με τα άγνωστα ου μικρούλια, δείχνοντας τους πόσο διασκεδαστικό είναι να αγνοούν τα ακριβά τους παιχνίδια και να φτιάχνουν τα δικά τους ρούχα για κούκλες με χαρτοπετσέτες και πανάκια, αγνοώντας τη φωνή της μοντέρνας κατά τα άλλα μαμάς "αχ τι κάνεις καλέ στο γιό μου, αχ μη του μαθαίνεις τέτοια και δεν πρέπει..." και μεταφράζοντας την εντελώς αγενή απαίτηση της να ταΐσω στα 2 της μικρούλια το γλυκό, επειδή απλώς ήμασταν εκεί και παίζαμε μαζί, σαν πρόκληση να ταιστούμε όλοι μαζί και να πασαλειφτούμε. Και μαζί με την ικανοποίηση της ζαβολιάς τσουπ άρπαξα και την ιωσούλα μου... serves me well... :-)
και τώρα πονάει ο λαιμός μου αλλά δεν θα τον αφήσω να το κάνει για πολύ...

Καιρός για σούπα με κολοκύθα και γάλα καρύδας

Το Σάββατο βρήκα κομμάτια καθαρισμένης κολοκύθας και μου ήρθε τρελή όρεξη για βελουτέ σουπίτσα. Αγαπάω τόσο πολύ την κοκοκύθα αλλά πάντοτε κόβομαι και διστάζω να την αγοράσω, οπότε και έκανα πάρτυ όταν βρήκα τα υπέροχα πορτοκαλιά κομμάτια στο σουπερ μάρκετ. Αρχικά σκέφτηκα να φτιάξω την αγαπημένη μου με κολοκύθα+γλυκοπατάτα+πράσο αλλά ήθελα κάτι πιο απλό οπότε και θυμήθηκα την καρύδα και τους γλυκούς της χυμούς.

e-Λυκά

3- 4 κούπες κομμάτια κολοκύθας

2 κουταλιές σούπας βούτυρο

1 κούπα ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι

2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες

1 και 1/2 κούπες γάλα καρύδας

2 κούπες ζωμός κοτόπουλο ή λαχανικών

φρέσκο πιπέρι

μπαχάρια

αλάτι

μοσχοκάρυδο και φρέσκο κρεμμυδι για γαρνιτούρα

Παρασκευή (και σάββατο)
Λιώνουμε το βούτυρο σε μέτρια φωτιά. 

Προσθέτω κρεμμυδάκια και σκορδάκι και σοτάρω μέχρι να πάρουν ένα λαχταριστό χρυσαφί χρώμα (περίπου 10 λεπτάκια). 

Προσθέτω τα κομμάτια κολοκύθας και ανακατεύω για λίγο. 

Στη συνέχεια προσθέτω τον ζωμό και τα μυρωδικά μου (εκτός απο το μοσχοκάρυδο) και περιμένω να βράσουν. Μπορείτε να χαμηλώσετε τη φωτιά και να βάλετε το καπάκι. Αφήνουμε για 30 λεπτά αλλά ανακατεύουμε συχνά.

Πολτοποιούμε το μείγμα στο μπλέντερ και επιστρέφουμε τη βελουτέ πλέον σουπίτσα μας στη κατσαρόλα. Προσθέτουμε το γάλα καρύδας (δοκιμάζουμε φυσικά για να δούμε πότε και πόσο μας αρέσει). Συμπληρώνουμε με αλάτι και πιπεράκι φρέσκο εάν το επιθυμούμε και σερβίρουμε σε μπολάκια.
Πασπαλίζουμε λίγο μοσχοκάρυδο στην σουπίτσα μας (ή και φρέσκο κρεμυδάκι για χρώμα) και βουρ με νόστιμο κρασάκι!

αγαπάω μια πόλη σε φρίκη

...και ενώ ο Στέλιος Ελληνιάδης μιλάει για το (τ)έλος της Αθήνας  στην ελευθεροτυπία και ενώ κάθε μέρα βλέπω σκηνές που με πληγώνουν ή με προσβάλουν ή σιγά σιγά με τρομάζουν και εμένα http://tvxs.gr/node/69485  υπάρχουν μέρες και υπάρχουν στιγμές που ανοίγει η καρδιά.

Σήμερα σε μια τόσο αντιφατική μέρα όσο η μέρα των ανούσιων για μένα δημοτικών εκλογών, πήρα την οικογένεια να τους δείξω τη δική μου Αθήνα μακρυά απο τους γελοιές εκλογικές υποσχέσεις και τη φρίκη των δελτίων της TV. Αυτή του κέντρου της έκπληξης και της απογοήτευσης και τον όμορφων μικρών μαγαζιών και των σκοτεινών στενών με τα δεκάδες πωλητήρια διαμερισμάτων και μονοκατοικιών που κανένας δεν θέλει πια να κατοικήσει. Αυτή του κέντρου των εξαιρετικών συνθημάτων στους τοίχους και των δημιουργικών graffity πάνω σε εγκαταλελειμμένα σπίτια που ματώνουν αναμνήσεις απο τοίχους που χάσκουν. Μιλούσα για στιγμές και φίλους και χορούς και γέλια και αυτοσχέδια πάρτυ ενώ εξηγούσα τι είναι οι γεμάτες με αίμα σύριγγες. 
Επισκεφτήκαμε ανοιχτές gallery και μετρήσαμε τα γυαλιά απο τα χθεσινοβραδινά σπασμένα αυτοκίνητα. Αποφύγαμε τους δρόμους της θλίψης και καταλήξαμε σε μικρά πάρκα. Ευγενικοί και χαμογελαστοί άνθρωποι μας θύμισαν οτι τελικά μια αγκαλιά χρειάζεσαι για να ευτυχίσεις και καταλήξαμε στο Άλσος Βεΐκου οπου έχουν τοποθετήσει όργανα γυμναστικής και παιδιά, μαμάδες, μπαμπάδες κάνανε γυμναστικοί γελώντας... και μου είπαν για ιδέες να βελτιωθεί η πόλη και κοκκίνησαν τα μάγουλα και χωνέψαμε το εξαιρετικό πολίτικο πιλάφι και νιώσαμε οτι..


μωρέ όλα μπορεί να έχουν νόημα...όλα... ακόμη και τις πιο ανόητες ημέρες

Μηλόπιτα της Μαμάς

ή αλλιώς το πανεύκολο γλυκό του σατανά καθώς είναι η απόλυτη γλύκα. Σας το λέω οτι και θα τρώνε όλοι αναστενάζοντας για τη διατροφή που πετάνε με χαρά στα σκουπίδια, και δε θα βγάζετε νόημα απο τους μουρμουροαναστεναγμούς ευχαρίστησης.



e-Λυκά
4 μεγάλα μήλα
4 αυγά
1 κούπα αλέυρι που φουσκώνει μονο του
2 κούπες ζάχαρη
μισό βούτυρο
1 κουταλιά σούπας κανέλα
όσα καρύδια θέλετε
οσες σταφίδες θέλετε

φούρνος προθερμασμένος στους 200
μίξερ
ταψάκι μεσαίο


Παρασκευή (και σάββατο)

Καθαρίζετε τα μηλαράκια και τα κόβεται σε ροδέλες.
Λιώνετε το βούτυρο μέσα στο ταψάκι βάζοντας το στο φούρνο (στους 200).
Βάζετε στο μίξερ (ή χτυπάτε στο μίξερ χειρός ή στο χέρι άμα είστε και οι πρώτοι) τα 4 αυγά και τη 1 (μόνο τη μία) κούπα ζάχαρη. Μόλις γίνει σαν κρεμούλα βάζετε και το αλεύρι και χτυπάτε μέχρι να γίνει χυλός/ζύμη.
Βγάζετε το ταψάκι με το λιωμένα πλέον βούτυρο και βάζετε μέσα την κανέλα και την άλλη κούπα ζάχαρη τα οποία τα απλώνετε μέσα στο λιωμένα βούτυρο
Προσθέτετε τα μήλα σε μια στρώση αν είναι δυνατόν και ανάμεσα στα κενά που θα έχουν οι ροδέλες βάζετε τις σταφίδες, τα καρύδια, και σπασμένα κομμάτια μήλου. προσθέτετε αν θέλετε και άλλη κανέλα
Στρώνετε τη ζύμη που έχετε πάνω στο ταψάκι και το βάζετε στο φούρνο για 45 περίπου λεπτάκια (πάνω κάτω)

ΚΑΙ όταν είναι πλέον έτοιμο το αναποδογυρίζετε σε μία πιατέλα και...

καλή όρεξη και καλά να πάθετε...
Παίξτε με τις αναλογίες (π.χ. λιγότερη ζάχαρη για να σας βγει λιγότερο κόλαση ή ολόκληρο βιτάμ για τον απόλυτο πανικό στο παντεσπάνι) αλλά όπως και να έχει είναι πανεύκολη και υπέροχη.  
 
Α φωτογραφία δεν έχω γιατί δεν μένει ποτέ :-D 
απο 2 μηλόπιτες έμεινε μόνο αυτό:

Cake (κέκι) Λιζάκις - Brownies Μαράκιου

Οι σοβαροί άνθρωποι λένε οτι του ενός τα σκουπίδια είναι του αλλουνού ο θησαυρός. Εγώ πάλι λέω οτι του Λιζακίου το κέκι είναι της Μαρίας το μπράουνι. Όπως και να έχει είναι παν-εύκολο και παν-νόστιμο και το ζήτησε το ΑρετοΞωτικάκι στην ξενιτιά οπότε:

e-Λυκά
200gr κουβερτούρα Nestle Noir
125gr βούτυρο Βιτάμ
100gr Lacta σοκολάτα
150gr ζάχαρη μαύρη
4 αυγά
100gr αλέυρι πορτοκάλι φαρίνα (ναι υπάρχει και το βρίσκεις παντού)
2 βανίλιες
x-tra ξύσμα πορτοκάλι άν σας αρέσει

έχετε δίπλα σας ένα μπενμαρί, ένα μπολ ΜΕΓΑΛΟ, ένα μπολ μικρό, ένα βουτυρωμένο ταψάκι και ένα μιξεράκι. Ααα και έναν φούρνο...

Παρασκευή και Σάββατο

μην το ξεχάσεις! άνοιξε το φούρνο στους 220 να προθερμανθεί.
Λιώνω τη σοκολάτα και το βούτυρο σε ένα μπενμαρί (εγώ φτιάχνω αυτοσχέδιο με ένα μεταλλικό σκεύος μέσα σε ένα μεγαλύτερο με νερό που βράζει και πάντα καίγομαι εγώ αντί να καεί η σοκολάτα).
Όσο βουτάτε τα δάχτυλα σας στο μείγμα κόλαση χωρίστε και τα αυγά σε ασπράδια-κρόκους και χτυπήστε τα ασπράδια σε μαρέγκα στο μικρό μπολ.
ΌΤΑΝ λιώσει το μείγμα βουτυροκουβερτοσοκολάτα το βάζω στο ΜΕΓΑΛΟ μπολ μαζί με τη ζάχαρη και αρχίζω να ανακατεύω με το μιξεράκι. Στο καπάκι ρίχνω τους κρόκους σιγά σιγά και μετά το αλέυρι επίσης σιγάαα σιγάαα. Τέλος ρίχνω τη Μαρέγκα.
Στο βουτυρωμένο ταψάκι ρίχνεις το μείγμα και το ψήνεις για 15 λεπτά...

Καραμελωμένα Μήλα

Σας έχω μια απλή συνταγή του αγαπημένου μου γλυκού

8 μήλα 

3 κούπες του τσαγιού ζάχαρη λευκή ή καστανή

1 κουταλιά της σούπας πηχτό σιρόπι γλυκόζης
2 βανίλιες 

½ κούπα νερό
1 σκεύος (αντικολητικό ή βαρύ)

Ανακατεύεις νερό+ζάχαρη σε χαμηλή φωτιά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη
και να αρχίσει να βράζει, οπότε και προσθέτεις τις 2 βανίλιες (και σταλες λεμονιού να μην καεί όπως κάνουμε με τα σιρόπια/καραμέλες γενικώς)

Και μόλις το σιρόπι πάρει ένα υπέροχο χρυσαφένιο χρώμα και φτάσει περίπου στους 150ºC (ή όταν λίγη καραμέλα μέσα σε παγωμένο νερό διαλύεται σε νήματα) τότε

βυθίζεις ένα ένα τα ΚΑΛΟΠΛΥΜΕΝΑ μήλα με τα ξυλάκια τους μέσα στην καραμέλα μέχρι να σκεπαστούν τελείως. Τα σηκώνεις απο το σκεύος και τα περιστρέφεις απαλά μέχρι να φύγει η πολυ καραμέλα.

Τώρα τα ακουμπάς σε χαρτί ζαχαροπλαστικής ή σε μάρμαρο ή σε λαδωμένο ταψάκι.

αν θέλεις τους ρίχνετε ψιλοκομένα φυστίκια/καρύδα/φουντούκια/σοκολατάκια/smarties κτλ αλλά πριν παγώσει η καραμέλα