Μα(ν)τζούνια

Ξεκίνησα τη μέρα μου παίρνοντας εχινάτσια στο πρωινό μου τσάι, με μέλι απο τα χεράκια φίλου παλιού και καλού απο την Κέρκυρα, για να μαλακώσει ο λαιμός. 

Λίγο αργότερα έβαλα σπαθόλαθο ή βαλσαμόλαδο αν το προτιμάτε, στην πληγή στα χείλια μου την οποία φρόντισα να περιποιούμε με αλοιφή απο Μέλισσα τις προηγούμενες μέρες. Χάρη σε αυτά η ερπούλα, εξ υπερκοπόσεως προερχόμενη, έκανε έναν κύκλο 4 ημερών μονάχα.

Λίγο αργότερα ήπια έγχυμα ματζουράνας για το βήχα μου, ενω προετοίμασα άγρια σαμοθρακιώτικη αρχαγγελική για να με βοηθήσει με τα ουρολογικά και με το "βράσιμο" στα πνευμόνια το οποίο υποχώρισε άμεσα.

Δεν ξέρω αν πρέπει να νιώσω περήφανη για τις γνώσεις μου και τις νέες μου ικανότητες ή αν πρέπει απλά να συρθώ κάτω απο μια πέτρα και να περιμένω να με αποτελειώσουν όλες αυτές οι μικρές χαριτωμένες καταστροφές του οργανισμού μου. Μαμά γερνάω λέμε και έχει πλάκα...

α και επίσης αν ρίξετε σπαθόλαδο στο αι φον δεν καταλαβαίνει πράμα. Θα δω στο μέλλον αν συμβαίνει το ίδιο και με τα άλλα έλαια που μου βρίσκονται και είναι πρόθυμα να πέσουν πάνω του.

Thus bind thyself, and thou shalt be for ever free

η πειθαρχία μου λείπει. χρησιμοποιώ σύμβολα για να πραγματοποιήσω τις πιο απλές εργασίες και να επαναφέρω εγκαίρως τον εαυτό μου στην τάξη. τις περισσότερες φορές με πρόσκαιρη επιτυχία και φθαρτή διάρκεια. ας μη γελιέμαι όμως, είμαι εκτός τάξης εδώ και καιρό.

Great Day for Randomness

Ξεκινώντας τη μέρα με ένα email που μου χάριζε την πολυπόθητη είσοδο για το gigapedia (καλοί άνθρωποι σας αγαπώ τόσο πολύ) και άρχισα να κατεβάζω βιβλία και συγγράμματα, συνέχισα με μία έκρηξη λογοτεχνικής τυχαιότητας στο εξαιρετικό Watch Out 4 Snakes και ολοκλήρωσα το πρωινό μου με ένα επεισόδιο How I Met Your Mother οπου εμφανίζεται ο Hurley (yeap "Ο Hurley") τα LOST trivia δίνουν και παίρνουν ΚΑΙ επιτέλους ονοματίζεται μια κατάρα που είχαμε εφεύρει πριν χρόνια. Fnord...

και τώρα δουλειά...

Dead Can Dance - ο πεινασμένος (για 90s μουσική) συναυλίες ονειρεύεται

Στο όνειρο μου άκουγα συνεχώς το Papua New Guinea των The Future Sound of London και ξύπνησα με μια επιθυμία να δω τους Dead Can Dance (!) -το κομμάτι έχει samples του "Dawn of the Iconoclast" αλλά πέρα απο αυτό τελιτσες...-

Ο Brendan Perry μιλάει για DCD άλμπουμ μέσα στο 2011 και ενδέχεται να τον δούμε γρήγορα και πάλι απο κοντά εις την Ελλάδαν, αλλά μέχρι να μάθουμε καμία σίγουρη πληροφορία ας ακούσουμε το enigma of the absolute

...absolutely no regrets

όλοι έχουμε τις μουσικές μας αμαρτίες και οι πολύ δικοί μου άνθρωποι ξέρουν οτι έχω ένα θεματάκι με τη Lady Gaga επειδή μου θυμίζει πολύ 90s, καλή 90s, όταν ήταν όλα στο πρώτο ξεπούλημα και δεν το ξέραμε ακόμη και τη βλέπω και τη χαίρομαι. Προσέξτε πως το τελευταίο της σόνγκι/κλιπ Αλεχάντρο:


μου θυμίζει ΤΡΕΛΑ



ΚΑΙ



με έναν δικό της όμως αέρα και ενώ δεν διστάζει να τσαλακωθεί όπως ακριβώς η:






je je suis libertine!

Scarlet Woman - Η Αγία Πόρνη Παντρεύεται - Ιερός Γάμος vol 2

 Στον υπέροχο πίνακα που βλέπετε αριστερά "Fourth Gate: Sacred Marriage" απο την Inanna McGrow η καλλιτέχνης χαρτογραφεί το θέμα του Ιερού Γάμου. Και ενώ αρχικά τον θεώρησα σαν μια παγανιστική απεικόνηση της ένωσης θηλυκού αρσενικού, το όνομα της δημιουργού και μια προσεκτική ματιά στο website της, μου συνέδεσε την Σουμεριακή θεότητα Ιναννα ένα επίσης υπέροχο ποστ στο κάτω μέρος του κειμένου, με την Ιερή Πορνεία και τον Ιερό Γάμο.

Στην μικρή μου έρευνα σχετικά με την έννοια της Scarlet Woman - Ιερής Γυναίκας - Πόρνης κτλ βρήκα αυτό το ενδιαφέρον κείμενο της Johanna H. Stuckey, "Sacred Prostitutes" (μετεφρασμένο ένα κομμάτι του στα ελληνικά εδώ), το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ μιλάει για τη σημασία που είχε ο ρόλος της γυναικείας σεξουαλικότητας στις ιερές τελετές. Μιλάει τόσο για την κοινωνική, θρησκευτική, τελετουργική σημασία της "ιερόδουλης" στις αρχαίες κοινωνίες, για το διαχωρισμό επαγγελματίας πόρνης και ιέρειας και καταλήγει στον "Ιερό Γάμο" στον οποίο θα ήθελα να σας μεταφέρω για λίγα λεπτά. Μεταφέρω τρόπος του λέγειν καθώς κάποιοι λένε οτι οποιαδήποτε περιγραφή είναι αδύνατη καθώς δεν συμμετείχαν άνθρωποι σε αυτή την τελετή, αλλά καθαγιασμένα αγάλματα. Αλλοι μελετητές επιμένουν οτι η γυναίκα που συμμετείχε στην τελετή ήταν Ιέρεια και αποτελούσε μέσο για την εμφάνιση της Θεάς. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

Μεταφερόμαστε στην αρχαία Μεσοποταμία την πρώτη νύχτα του νέου χρόνου, τη νύχτα της εαρινής ισημερίας, οπου ο (πρώην βοσκός και νυν) θεός Dumuzi ενώνεται με την Nin.Dingir/Inanna στην απόλυτη πράξη γονιμότητας. Την τελετή αυτή επαναλαμβάνει ένας επιλεγμένος νέος (αργότερα όταν άλλαξαν οι κοινωνίες, ο  καινούριος βασιλιάς) με μία Ιέρεια, την Ιερή Πόρνη. Βρίσκουμε τον όρο Ιερή Πόρνη σε αρκετά κείμενα, όρος που χρησιμοποιείται περιγράφοντας μια γυναίκα μεγάλου κύρους και εμπειρίας, ικανή να πέσει σε έκσταση και να γίνει το μέσο για να περάσει η γονιμότητα και η δύναμη της Θεάς στον βασιλιά.

Την έννοια του "Ιερού Γάμου" τη βρίσκουμε σε πολλές πολλές θρησκείες σαν μέσο γονιμότητας και σύνδεσης με τη Μεγάλη Θεά, θεογονονίας, επιβολής εξουσίας σαν κληρονομικό-θείο δικαίωμα (η θεά κάνει παιδί με τον θνητό νομιμοποιώντας την εξουσία του - βλ. σύγχρονο αυτοκράτορα Ιαπωνίας κοκ), θα τολμούσα να πω σε όλες αλλά δεν γνωρίζω όλες τις θρησκείες. Και εάν επιμένετε οτι στη Χριστιανική Θρησκεία οποιαδήποτε σχέση με σεξ, ιερές γυναίκες, ιέρειες κτλ είναι πράγματα του Σατανά κτλ, ψάξτε λίγο για τους Γνωστικούς, τις πρακτικές τους, τις γυναίκες ιερείς και την ένωση του Ιησού με τη Σοφία - Μαρία Μαγδαληνή. Α, και επίσης το γεγονός οτι την Ιναννα την αποκαλούσαν "Αγία Παρθένα". Βέβαια όλα αυτά πριν έρθει η Τάξη και τα βάλει όλα σε τάξη με συνοπτικές διαδικασίες...

Το αν τα κατάφερε όμως είναι άλλο πράγμα, γιατί ακόμη και έξω απο την επίσημη θρησκεία η έννοια της ιερής ένωσης ανάμεσα σε θεούς ή σε θνητούς που παίρνουν θεική δύναμη μέσα απο την ερωτική ένωση υπάρχει παντού. Πέρα απο συγκεκριμένες τελετές ο όρος εμένα πάντα μου φέρνει στο νου αλχημικά-Jung-ικα αρχέτυπα. Συγκεκριμένα ο "Ιερός Γάμος" είναι το έκτο στάδιο για τη δημιουργία της Φιλοσοφικής Λίθου και ο Jung τον αναφέρει στο "Symbols of Transformation" του. Εκεί ειδικά ο Jung συνδέει άμεσα τον Ιερό Γάμο με τη συγχρονικότητα και μάλιστα σαν αρχετυπική εκδήλωση της Θεϊκής Δύναμης μέσα μας και συγκεκριμένα την ένωση του Εγώ με το αρχετυπικό εσωτερικό μας Αντίθετο (το εγώ με την Anima κτλ). Όμως, μέσα απο κείμενα φαίνεται οτι το πηγαίνει αρκετά βήματα παραπάνω περιμένοντας μια καινούρια (αλχημική?) γέννηση μέσα απο αυτή την ένωση και δεν μένει μόνο στην περιγραφή της σύνδεσης ψύχή-σώμα-συγχρονικότητα. Αν απο τη Θεία Ένωση περιμένει κάτι Ιερό Καινούριο αυτό δε μας θυμίζει την τελετή για το Moonchild του Crowley? απλοϊκό? ίσως... θα το ψάξω...

update: ένα εξαιρετικό post για την Ινάννα θα βρείτε εδώ "Η Επουράνια Πόρνη"

Scarlet Woman - Η Αγία Πόρνη vol 1

H Scarlet Woman την οποία "κάλεσε" ο Jack (John/Marvel) Parsons σαν αποτέλεσμα της μαγικής διεργασίας (ίσως πρακτικό ή τελετουργία να ήταν πιο κατάλληλοι όροι) Babalon Working, ήταν η ηθοποιός/καλλιτέχνης Marjorie Cameron η οποία εμφανίστηκε (?!) στο σπίτι του Parsons αμέσως μετά το τυπικό.

Η Cameron δέχτηκε να βοηθήσει τον Parsons και τον Hubbard (στην προ-σαιεντολογια εποχή, δεν του βάζω λινκ με εκνευρίζει ασύστολα) στην προσπάθεια του να αναπαράγει το Moonchild δηλαδή να φέρει στον κόσμο απο την Scarlet Woman ένα «στοιχειακό» παιδί με άμωμη σύλληψη ακριβώς όπως το περιγράφει ο Crowley στο ομώνυμο μυθιστόρημα του (Aleister Crowley (1917) Moonchild, Publisher, Mandrake Press), κάτι για το οποίο ο Crowley φαίνεται να διαφωνούσε.
Το τελετουργικό πραγματοποιήθηκε με επιτυχία (σύμφωνα πάντα με τους συμμετέχοντες τους οποίους ο Crowley πέρασε γενεές 14) και λίγο αργότερα η Cameron και ο Parsons παντρεύτηκαν.

Στην παρακάτω ταινία του σκηνοθέτη Kenneth Anger - Inauguration of the Pleasure Dome (1954) η ίδια η Cameron υποδύεται την Babalon/Scarlet Woman (με την οποία είχε ταυτιστεί απο την αποκρυφιστική κοινότητα της εποχής)

 

στην ίδια ταινία εμφανίζεται και η Anais Nin σαν Αστάρτη και οι Θελεμιτικές αναφορές δίνουν και παίρνουν.

Περισσότερα άλλη φορά...

We Think therefore We Are

Το 2008 στο βιβλίο του 'We Think', ο Charles Leadbeater, περιγράφει με ποιό τρόπο οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες έδωσαν νέα σημασιοδότηση στην επικοινωνία και τη συνεργασία των χρηστών.



πριν λίγες μέρες στο ΒΗΜΑ η κα Μπέττυ Τσακαρεστου, Επ. Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο χρησιμοποιώντας σαν αφετηρία το παραπάνω έργο αναφέρει:

"Πρόκειται για «διασπαστικές» (disruptive) κοινωνικές τεχνολογίες που αναδεικνύουν ως πιο σημαντική συμβολή του κοινωνικού δικτύου όχι μόνο το μοίρασμα ιδεών ή αρχείων αλλά κυρίως το ότι διευκολύνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν νέες πρακτικές και ρόλους και να τους προσαρμόσουν στο δικό τους πλαίσιο και στις δικές τους ανάγκες: να μετακινηθούν από τον ρόλο του καταναλωτή (προϊόντων, έτοιμων ιδεών, έτοιμων «από τα πάνω» πολιτικών, διαμεσολαβημένης ενημέρωσης και πληροφόρησης) σε μετέχοντες στην παραγωγή συλλογικής ευφυΐας, σε συν-δημιουργούς, παραγωγούς και καταναλωτές ταυτόχρονα (prosumers), να ασκηθούν στη συνεργασία, στο φιλτράρισμα, στην επιμέλεια και την περαιτέρω διάχυση πληροφόρησης και ιδεών"

όταν πριν 3 περίπου χρόνια εντυπωσιαζόμουν απο το "the machine is US/ing us" δεν περίμενα οτι "the machine is chang(e)ing us" με τέτοιους ρυθμούς και οτι ένα φαινομενικά τόσο μοναχικό άθλημα όπως η διαδικτυακή μας επικοινωνία/δημιουργία θα οδηγούσε σε τέτοια συμμετοχικότητα...

Μάθε παιδί μου γράμματα!

Απο τον κύριο Michael Wesch του εξαιρετικού The Machine is us/ing us



συμβαίνουν απίστευτα πράματα και θάματα, αλλά ως συνήθως δεν μπορώ να τα γράψω τώρα και μετά δεν θα τα θυμάμαι ή δε θα έχει καμία αξία να τα καταγράψω. Να θυμάμαι οτι μου συμβαίνουν απίστευτα πράγματα, οτι δεν πρέπει να θυμώνω με τις γελοιότητες των ΝεοΕξουσιαστών και των ΜιζεροΖητούλιδων, να λέω συχνά οτι αγαπάω όσους αγαπάω... και να τρώω πρωινό :-D

μίχαελ έντε +Pan's Labyrinth

Σου μοιάζει βγαλμένο απο τις σελίδες του "Φυλακή της Ελευθερίας"
ή του "ο Καθρέφτης μέσα στον Καθρέφτη"?

Michael Ende
Laberintho del Fauno, 2006


κάποτε
θα
γράψω
και
εγώ
για
αυτά
που
κρατάω
κάτω
απο
το
κρεβάτι

Ο Θεός μου

ήμουν 5 και όλα άρχισαν με τοπου το κοίταζα υπνωτισμένη για ώρες και ώρες μέχρι που ήξερα κάθε μικρή λεπτομέρεια πάνω στα υφάσματα και έμαθα να συλλαβίζω για πρώτη φορά το όνομα ΤΟΥ και ήμουν 13 και ένιωσα να γουργουρίζουν σαν θεριό ανήμερο αυτά τα ΟΛΑ εδώ

και πήραν πνεύμα και μπήκαν σε μια σειρά οι ζωγραφιές που έφτιαχνα στο κεφάλι μου και οι έννοιες που δεν είχαν μέχρι τότε όνομα και ήμουν 14 και άναψα το φακό για να μη τους ξυπνήσω όσο διάβαζα και πήραν μυρωδιά τα ΟΛΑ εδώκαι άρχισαν να παίρνουν και σάρκα και να αποκτούν νόημα όλες αυτές οι εικόνες με τα σώματα που μπέρδευα κάθε βράδυ και απο τότε στη Συρο, άρχισα να αναπνέω με συνειρμούς και να δεν αγάπησα τίποτε ξανά ούτε σε άντρα ούτε σε γυναίκα ούτε στη φύση και στην τέχνη ούτε και σε μένα την ίδια αν δεν είχε είχε κάτι δικό Του
και δεν έκανε τις τριχούλες να σηκωθούν με σιγουριά για αυτή τους την πράξη,


γιατί όταν σε κοιτάει ο Θεός σου, όλα πρέπει να σηκώνονται...

και όποτε ξεχνιέμαι βρίσκομαι 5 βήματα πίσω απο μένα και δεν είμαι πια εγώ.

Ρουτζωμα

ή ρούΝτζωμα, το κοινό:

Desafinado - sing along with me

Αυτό που έμαθα αυτές τις μέρες είναι οτι στη ζωή πρέπει να είσαι χορτάτος. Απο φαγητό, απο ερωτάκια, απο γέλια και απο κλάμματα. Να έχεις σωπάσει πολύ μέχρι που η φωνή να πάει να βγει και να σπάει και να έχεις μιλήσει ακατάπαυστα, τόσο που να δαγκώνεις τη γλώσσα σα χαρούμενος σκύλος.

Οι χορτάτοι άνθρωποι με κάνουν να νιώθω ζωντανή, ακόμη και οι νευρώσεις τους είναι ερωτεύσιμες. Αλλιώς όσοι δε χόρτασαν ποτέ, βλέπουν λίγο ψωμί, λίγη σάρκα, λίγη προσοχή και τρέχουν λιμασμένοι. Λίγο σαν όρνια, λίγο σαν 40ριδες έφηβοι σε 5ήμερη. Κατσαριδάκια μέσα σε ένα πάρτυ στο οποιο ήρθαν ακάλεστοι.

Έμαθα οτι πρέπει να αφήνω χρόνο στους ανθρώπους να μου αποκαλύπτονται και να μη τους δίνω απο την αρχή την αποδοχή που απο default έχω για κάθε πλάσμα. Η κακία που είδα απο "φιλικούς" προς τους φίλους τους, είναι η μια πρόγευση ενός γεύματος που δεν επιθυμώ πιά.

Επίσης έμαθα οτι εκπαιδευτικός+κομπλεξ είναι φονικός συνδυασμός και απλώς όχι οτι σας αφορά αλλά την επόμενη φορά που θα δω δασκάλα της ειδικής αγωγής με τέτοια έλειψη ανθρωπιάς σαν και τις υστερικές που συνάντησα το σάββατο στα σεμινάρια, θα ξεχάσω την αρχή μου και θα τους πιάσω τα χέρια στις πόρτες.

Λυπάμαι πολύ για αυτό που έγινε με το Monitor. Πρώτον γιατί μπουρδουκλώθηκε σε όλα αυτά μια blogger την οποία εκτιμώ πολύ και δεύτερον γιατί ακούστηκαν πολλές καφρίλες, ακόμη και απο ανθρώπους που τους είχαν σκυλέψει άλλοι στο παρελθόν. Δεν μπορώ να κρίνω ανθρώπους και Bloggers ταυτόχρονα. Μπορεί να είναι υπέροχοι άνθρωποι και βαρετοι για μένα bloggers, ή τρομερά δημιουργικόι bloggers αλλά βαρετά ανθρώπια που να με κάνουν να ασφυκτιώ (το έγραψα καλά?). Σε αυτή τη χώρα μερικές φορές νιώθω οτι δε χωράω. Και μάλιστα όχι τόσο λόγω του υπερμεγέθους πισινού μου, όσο λόγω του οτι αυτό το ρημαδιασμένο το "καλή καρδιά" είναι εκτός ελληνικής κοινής λογικής και μέρχι να το χωνέψω θα έχω φτάσει τα 87.

καλή χώνεψη

Όχι πια sex, μόνο πνεύμα - Slavoj Zizek

-=αφήνει το σώμα του/της πίσω και γίνεται μετα-ανθρωπος και μέσα απο το κυβερνοφάσμα γίνεται πολλά πνεύματα μαζί=-=μεταμορφωνόμαστε σε κάτι άλλο ή απλως υποκρινόμαστε, αδύναμοι να ανεχτούμε τη βαρετή καθημερινότητα=-


img by barbara konopka.poland

Όταν η Aveth έστειλε στο network της το παρακάτω, δεν φαντάστηκε οτι με έβαλε να σκεύτομαι για μέρες τα κομμάτια αυτου του ασωματου-με-πολλές-περσόνες-ταυτόχρονα-γνωστικιστικού-κυβερνο-σύμπαντος.

Slavoj Zizek: NO SEX, PLEASE, WE'RE POST-HUMAN!

"the end of sexuality in the form of the much celebrated 'post-human' self-cloning entity expected to emerge soon, far from opening up the way to pure spirituality, will signal the end of what is traditionally designated as uniquely human spiritual transcendence."

ο Ζizek είναι Lacan-ικός νεοφιλόσοφος και συχνά όταν γράφει τα κάνει όλα αχταρμά, οπότε δε νιώθω τόσο μόνη (συνεχίζω να νιώθω ηλί-θεα γιατί μου παίρνει 3-4 αναγνώσεις μέχρι να τον πιάσω)

Dark Matter (into our own hands)

και διάβασα ότι άναψαν τα φώτα καθώς:

Η Σκοτεινή Ύλη κατάφερε να πάρει τρισδιάστατη απερικόνιση, χάρη στο Hubble (το οποίο οι άθλιοι θέλουν να κλείσουν). H 3d χαρτογράφηση, έδωσε στους επιστήμονες το πράσινο φως για σαμπάνιες και μεθύσια, καθώς μπορούν πλέον να επιβεβαιώσουν τη σημασία της σκοτεινής ύλης στη δόμηση και την εξέλιξη του σύμπαντος.

Στις διάφορες πηγές (NASA, BBC, Slashdot, Space.com) διάβασα τρομερά και φοβερά, τύπου "όλο αυτό τον καιρό ήταν σαν να προσπαθούσαμε να χαρτογραφήσουμε μια πόλη βλέποντας τα νυχτερινά φώτα απο αερογραφίες και επιτέλους περάσαμε και μέρα". Λογικό αν σκεφτείς οτι η Σκοτεινή ύλη είναι το μεγαλύτερο μέρος του Συμπαντος και έχει αυτή τη βασική ιδιότητα, όπως όλα τα πράγματα ουσίας σε αυτό το χωροχρόνο, δεν είναι άμεσα ορατή.

Και εδώ μπαίνει ο μικρός πρίγκηπας και λέει η αλεπού "πρέπει να δεις με την καρδιά", σκάει μύτη και ο καράτε κιντ γεράκος και λέει "καράτε χιαρ νοτ χίαρ" και σκάω και εγώ και λέω "αμα θέλεις να δεις πραγματικά, μη κλείσεις το Hubble ηλίθιε άνθρωπε και κυρίως όχι πριν βρεις έναν καλύτερο διάδοχο".


η σκοτεινή ύλη έχει μαρκαριστεί με το μωβ ενω οι γαλαξίες με το πιο κίτρινο χρώμα.

Wax On Wax Off

23 me Up

Έχοντας ακόμη αρκετό αλκοόλ μέσα μου για να είμαι μεθυσμένη όλο το νέο έτος, θα προσπαθήσω να καταγράψω το συνειρμό για να τον θυμάμαι όταν ξεμεθύσω εντελώς.

1. ο Λευτέρης έκραξε την καινούρια ταινία των Jim Carrey και Joel Schumacher με το όνομα 23 και μας έδειξε το trailer.
2. Είδα στο trailer οτι παίζει και η πολυαγαπημένη Virginia Madsen που ήταν και στο Electric Dreams.
3. Οπότε άρχισα να ψάχνω στο imdb
4. Ψάχνoντας για αυτή την ταινία στο imdb βρήκα μία ταινία του '98 ονόματι τί άλλο, 23.
5. Αυτή η ταινία φαίνεται τρομερά ενδιαφέρουσα και ήδη την κατεβάζω, αλλά το θέμα είναι οτι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα τα οποία ψαχουλεύοντας με οδήγησαν στον αστρονόμο/hackeroκυνηγό Clifford Stoll.
6. O Clifford Stoll είναι εντελώς linux-o-fatsa και αυτή την περίοδο πουλάει Klein Bottles
7. Τα συγκεκριμένα κατασκευάσματα δεν έχουν μέσα και έξω και με ενθουσίασαν.
8. Συνεχίζω να μη βρίσκω καμία χρησιμότητα στην εμμονή με το 23
9. Αντιθέτως μπορώ άνετα να αναπτύξω εμμονή για τα Klein Bottles

είμαι σούπερχάπι και σας αγάπησα όλους πολύ πολύ χτες