Δευτέρα, Απριλίου 26, 2010

Μηλόπιτα της Μαμάς



ή αλλιώς το πανεύκολο γλυκό του σατανά καθώς είναι η απόλυτη γλύκα. Σας το λέω οτι και θα τρώνε όλοι αναστενάζοντας για τη διατροφή που πετάνε με χαρά στα σκουπίδια, και δε θα βγάζετε νόημα απο τους μουρμουροαναστεναγμούς ευχαρίστησης.



e-Λυκά
4 μεγάλα μήλα
4 αυγά
1 κούπα αλέυρι που φουσκώνει μονο του
2 κούπες ζάχαρη
μισό βούτυρο
1 κουταλιά σούπας κανέλα
όσα καρύδια θέλετε
οσες σταφίδες θέλετε

φούρνος προθερμασμένος στους 200
μίξερ
ταψάκι μεσαίο


Παρασκευή (και σάββατο)
Καθαρίζετε τα μηλαράκια και τα κόβεται σε ροδέλες.
Λιώνετε το βούτυρο μέσα στο ταψάκι βάζοντας το στο φούρνο (στους 200).
Βάζετε στο μίξερ (ή χτυπάτε στο μίξερ χειρός ή στο χέρι άμα είστε και οι πρώτοι) τα 4 αυγά και τη 1 (μόνο τη μία) κούπα ζάχαρη. Μόλις γίνει σαν κρεμούλα βάζετε και το αλεύρι και χτυπάτε μέχρι να γίνει χυλός/ζύμη.
Βγάζετε το ταψάκι με το λιωμένα πλέον βούτυρο και βάζετε μέσα την κανέλα και την άλλη κούπα ζάχαρη τα οποία τα απλώνετε μέσα στο λιωμένα βούτυρο
Προσθέτετε τα μήλα σε μια στρώση αν είναι δυνατόν και ανάμεσα στα κενά που θα έχουν οι ροδέλες βάζετε τις σταφίδες, τα καρύδια, και σπασμένα κομμάτια μήλου. προσθέτετε αν θέλετε και άλλη κανέλα
Στρώνετε τη ζύμη που έχετε πάνω στο ταψάκι και το βάζετε στο φούρνο για 45 περίπου λεπτάκια (πάνω κάτω)

ΚΑΙ όταν είναι πλέον έτοιμο το αναποδογυρίζετε σε μία πιατέλα και...

καλή όρεξη και καλά να πάθετε...
Παίξτε με τις αναλογίες (π.χ. λιγότερη ζάχαρη για να σας βγει λιγότερο κόλαση ή ολόκληρο βιτάμ για τον απόλυτο πανικό στο παντεσπάνι) αλλά όπως και να έχει είναι πανεύκολη και υπέροχη.  
 
Α φωτογραφία δεν έχω γιατί δεν μένει ποτέ :-D 
απο 2 μηλόπιτες έμεινε μόνο αυτό:

Παρασκευή, Απριλίου 09, 2010

ჱܓEwige Blumenkraft ჱܓ


eternal flower power επειδή κυλιόμαστε στους αγρούς
αφού περπατήσουμε για ώρες στην πόλη
που αργεί να νυχτώσει
και για τα πιο περίεργα πράγματα σε γλώσσες νέες μιλάμε
και οι μουρτζούφλιδες της πόλης σχεδόν χαμογελάνε
ή τουλάχιστον δεν τους βαστά να μας κοιτάνε
και οι πιο υπέροχοι άνθρωποι στον αέρα σε χιλιάδες χρώματα σκάνε
για αυτό eternal flower power



Εβδομάδα Ειδικής Αγωγής

Ακούσατε ακούσατεεεεε!

Αυτή την εβδομάδα έεεεχουμε πολύ τρεχάλα όσοι ασχολούμαστε με ειδική αγωγή, νέες τεχνολογίες κτλ καθώς θα έχουμε δύο σημαντικά συνέδρια. Όσοι πιστοί προσέλθετε:

website του Β' Πανελλήνιου Συνεδρίου Ειδικής Αγωγής" 15-18 Απριλίου 2010  

ανάρτηση του Noesi για το Δ’ Ελλαδοκυπριακό Συνέδριο - ” Στο δρόμο για το σπίτι μου 15-16 Απριλίου”

 για ένα μαγικό λόγο και τα δύο γίνονται αυτή την εβδομάδα σε κοινές ημερομηνίες... [πολλές τελίτσες και νεύματα και γκρίνιες πολλεέεεες γκρίνιες καθώς 23 άτομα είμαστε και πρέπει να καλύπτουμε ο ένας τον άλλο και θα τρέχουν οι γονείς πέρα δώθε και άαααλλλεεες γκρίινιεες και σηκωμένα φρυδάκια...]

Δευτέρα, Μαρτίου 22, 2010

Cake (κέκι) Λιζάκις - Brownies Μαράκιου

Οι σοβαροί άνθρωποι λένε οτι του ενός τα σκουπίδια είναι του αλλουνού ο θησαυρός. Εγώ πάλι λέω οτι του Λιζακίου το κέκι είναι της Μαρίας το μπράουνι. Όπως και να έχει είναι παν-εύκολο και παν-νόστιμο και το ζήτησε το ΑρετοΞωτικάκι στην ξενιτιά οπότε:

e-Λυκά
200gr κουβερτούρα Nestle Noir
125gr βούτυρο Βιτάμ
100gr Lacta σοκολάτα
150gr ζάχαρη μαύρη
4 αυγά
100gr αλέυρι πορτοκάλι φαρίνα (ναι υπάρχει και το βρίσκεις παντού)
2 βανίλιες
x-tra ξύσμα πορτοκάλι άν σας αρέσει

έχετε δίπλα σας ένα μπενμαρί, ένα μπολ ΜΕΓΑΛΟ, ένα μπολ μικρό, ένα βουτυρωμένο ταψάκι και ένα μιξεράκι. Ααα και έναν φούρνο...

Παρασκευή και Σάββατο
μην το ξεχάσεις! άνοιξε το φούρνο στους 220 να προθερμανθεί.
Λιώνω τη σοκολάτα και το βούτυρο σε ένα μπενμαρί (εγώ φτιάχνω αυτοσχέδιο με ένα μεταλλικό σκεύος μέσα σε ένα μεγαλύτερο με νερό που βράζει και πάντα καίγομαι εγώ αντί να καεί η σοκολάτα).
Όσο βουτάτε τα δάχτυλα σας στο μείγμα κόλαση χωρίστε και τα αυγά σε ασπράδια-κρόκους και χτυπήστε τα ασπράδια σε μαρέγκα στο μικρό μπολ.
ΌΤΑΝ λιώσει το μείγμα βουτυροκουβερτοσοκολάτα το βάζω στο ΜΕΓΑΛΟ μπολ μαζί με τη ζάχαρη και αρχίζω να ανακατεύω με το μιξεράκι. Στο καπάκι ρίχνω τους κρόκους σιγά σιγά και μετά το αλέυρι επίσης σιγάαα σιγάαα. Τέλος ρίχνω τη Μαρέγκα.
Στο βουτυρωμένο ταψάκι ρίχνεις το μείγμα και το ψήνεις για 15 λεπτά...

Παρασκευή, Μαρτίου 19, 2010

-=INSTRUCTION AND ADVICE FOR THE YOUNG BRIDE=-

Το ακόλουθο κείμενο ειναι απόσπασμα απο το "The Madison Institute Newsletter" απο ένα τεύχος του 1894:

INSTRUCTION AND ADVICE FOR THE YOUNG BRIDE
To the sensitive young woman who has had the benefits of proper
upbringing, the wedding day is, ironically, both the happiest and
most terrifying day of her life. On the positive side, there is the
wedding itself, in which the bride is the central attraction in a
beautiful and inspiring ceremony, symbolizing her triumph in securing
a male to provide for all her needs for the rest of her life. On the
negative side, there is the wedding night, during which the bride
must pay the piper, so to speak, by facing for the first time the
terrible experience of sex.

At this point, dear reader, let me concede one shocking truth.Some
young women actually anticipate the wedding night ordeal with
curiosity and pleasure! Beware such an attitude! A selfish and
sensual husband can easily take advantage of such a bride. One
cardinal rule of marriage should never be forgotten: GIVE LITTLE,
GIVE SELDOM, AND ABOVE ALL, GIVE GRUDGINGLY.

Otherwise what could have been a proper marriage could become an orgy of sexual lust.


το τέλειο πλήρες κείμενο εδώ
το οποίο τσίμπησα απο τον *Jack Rusher* (Computer scientist, writer, fighter, musician@NYC)

Τρίτη, Μαρτίου 16, 2010

We Think therefore We Are

Το 2008 στο βιβλίο του 'We Think', ο Charles Leadbeater, περιγράφει με ποιό τρόπο οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες έδωσαν νέα σημασιοδότηση στην επικοινωνία και τη συνεργασία των χρηστών.



πριν λίγες μέρες στο ΒΗΜΑ η κα Μπέττυ Τσακαρεστου, Επ. Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο χρησιμοποιώντας σαν αφετηρία το παραπάνω έργο αναφέρει:
"Πρόκειται για «διασπαστικές» (disruptive) κοινωνικές τεχνολογίες που αναδεικνύουν ως πιο σημαντική συμβολή του κοινωνικού δικτύου όχι μόνο το μοίρασμα ιδεών ή αρχείων αλλά κυρίως το ότι διευκολύνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν νέες πρακτικές και ρόλους και να τους προσαρμόσουν στο δικό τους πλαίσιο και στις δικές τους ανάγκες: να μετακινηθούν από τον ρόλο του καταναλωτή (προϊόντων, έτοιμων ιδεών, έτοιμων «από τα πάνω» πολιτικών, διαμεσολαβημένης ενημέρωσης και πληροφόρησης) σε μετέχοντες στην παραγωγή συλλογικής ευφυΐας, σε συν-δημιουργούς, παραγωγούς και καταναλωτές ταυτόχρονα (prosumers), να ασκηθούν στη συνεργασία, στο φιλτράρισμα, στην επιμέλεια και την περαιτέρω διάχυση πληροφόρησης και ιδεών"

όταν πριν 3 περίπου χρόνια εντυπωσιαζόμουν απο το "the machine is US/ing us" δεν περίμενα οτι "the machine is chang(e)ing us" με τέτοιους ρυθμούς και οτι ένα φαινομενικά τόσο μοναχικό άθλημα όπως η διαδικτυακή μας επικοινωνία/δημιουργία θα οδηγούσε σε τέτοια συμμετοχικότητα...

*επι*στροφή



Περίπου 2 και κάτι χρόνια μετά το τελευταίο μου post και ενώ έχω γράψει χιλιόμετρα offline περί online ήρθε η ώρα να επιστρέψω. Εχοντας μιλήσει/γράψει για αρκετά χρόνια σταμάτησα κάποια στιγμή να γράφω και θέλησα να ακούσω. Πόσες υπέροχες φωνές εκει έξω...

Δευτέρα, Νοεμβρίου 05, 2007

Μάθε παιδί μου γράμματα!

Απο τον κύριο Michael Wesch του εξαιρετικού The Machine is us/ing us



συμβαίνουν απίστευτα πράματα και θάματα, αλλά ως συνήθως δεν μπορώ να τα γράψω τώρα και μετά δεν θα τα θυμάμαι ή δε θα έχει καμία αξία να τα καταγράψω. Να θυμάμαι οτι μου συμβαίνουν απίστευτα πράγματα, οτι δεν πρέπει να θυμώνω με τις γελοιότητες των ΝεοΕξουσιαστών και των ΜιζεροΖητούλιδων, να λέω συχνά οτι αγαπάω όσους αγαπάω... και να τρώω πρωινό :-D

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 23, 2007

-='morning Sunshine=-

"I like my friends better when they're intoxicated and my man when he is not himself."

I'm not sure if there's any hope left for the Widow's Son but clearly all hope is gone for the Widow...

Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007

~Θυμάμαι τότε που χορεύανε όλοι... Δεν κοιμότανε Ποτέ αυτή η Πόλη~

Είμαι σίγουρη οτι εάν όλοι αυτοί που γκρινιάζουμε οτι κανείς πια δεν τραγουδά κανένας δε χορεύει, αποφασίζαμε να κάνουμε ένα πάρτυ στους δρόμους της πόλης, θα ήταν ίσως το καλύτερο πάρτυ που έγινε ποτέ.

Απο την άλλη βέβαια αυτοί που γκρινιάζουμε, καλά θα κάναμε να αρχίζαμε να παίρνουμε απόφαση οτι "αν δεν εκραγείς εσύ, δεν εκραγώ εγώ... αυτό το πάρτυ δεν πρόκειται ποτέ να πάρει φωτιά"...


Mikro - Αυτή η Πόλη

Θυμάμαι τότε που χορεύανε όλοι,
δεν κοιμότανε ποτέ αυτή η Πόλη

Βόλτες με φίλους, μουσική όλη μέρα
μέχρι το βράδυ αργά και ας ήταν Δευτέρα

Θυμάμαι τότε που χορεύανε όλοι,
δεν κοιμότανε ποτέ αυτή η Πόλη

Δεν κοιμότανε ποτέ αυτή η Πόλη

Θέλω να χορέψουμε όπως τότε ξανά
Να εκραγούμε !

Θυμάμαι τότε που χορεύανε όλοι,
δεν κοιμότανε ποτέ αυτή η Πόλη

--------------------------------------------------------------------------------------------


σας φιλώ και σας στέλνω στο:

BookMooch είναι ένα website στο οποίο
  1. δημιουργείς ένα profile, ανακοινώνεις μια λίστα με βιβλία που θέλεις να χαρίσεις,
  2. άλλοι χρήστες σας τα ζητάνε,
  3. τα στέλνετε ταχυδρομικώς,
  4. παίρνετε πόντους,
  5. τους οποίους εξαργυρώνεις με τη σειρά σου σε βιβλία άλλων χρηστών.
δλδ πλερώνεις μόνο τα ταχυδρομικά. Γράφτείτε και έλληνες να γλιτώσουμε τα μεταφορικά :-)


Κυριακή, Μαΐου 13, 2007

Synch Festival 2007

3 Ημέρες --> 22-23-24/7

1 Χώρος --> Τεχνόπολις, Γκάζι

1 Μπερδεμένο προς το παρόν πρόγραμμα -->


Fischerspooner (Live) - US
Front 242 (Live) - BE
Method Of Defiance (Bill Laswell, Bernie Worrell, Guy Licata, Dr
Israel, Toshinori Kondo) - US
!!! (Chk Chk Chk) (Live) - US
Múm (Live) - IC
Absent Without Leave (live) - GR
AGF (Live) - DE
Alex Hacke (Einsturzende Neubauten) (live) -DE
Anna Mystic (dj set) - GR
AZA (live) - GR
Basement Freaks (dj set) - GR
Bauchklang (live) - AU
Beppe Loda (dj set) - IT
Biomass (live) - GR
Blend Sextet (live) - GR
Βonobo (live) - UK
Cayetano (live) - GR
Chateau Flight (live) - FR
Dat Politics (live) - FR
DJ Moss (dj set) - GR
Dr. Walker vs Tok Tok (live) - DE
Dread Astaire (live) - GR
EOS (live) - GR
FM 3 (live) - CN
Francisco Lopez (live) – ES
Larry Gus (Live) - GR
Leafcutter John (live) - UK
Liberto (live) - GR
Lo-Fi (dj set) - GR
Loka (live) - UK
Mark Ernestus (Rhythm And Sound) Feat.Tikiman (live) - DE
Moxie Paul (dj set) – UK
Olga Kouklaki (Live) – GR
Onur Özer (DJ set) TR
Pamelia Kurstin (live) + Theremin workshop - US
Phace & Misanthrop (dj set) - DE
Prins Thomas (dj set) - SE
Ralph Lawson (DJ set) - UK
Scratch Massive (dj set) - FR
Signal (Carsten Nicolai, Olaf Bender, Frank Bretschneider) (live)-DE
Spyweirdos / Floridis / Mourjopoulos( live) - GR
Stephen Bodzin (Live) - DE
Peaknick (dj set) - IT
The Prefabricated Quartet (live) - GR
Wighnomy Brothers (dj set) - DE



SHOWCASES:

Mutek presents:
Deadbeat (live) - CA
Guillaume & The Coutu Dumonts (Live) - CA

Max-Ernst presents:
Post Industrial Boys (Live) - GE
TBA (live) GE
Brinkmann (Live) - DE

Poeta Negra presents:
Keene (Live) GR
Neon (Live) GR
Dani Joss (Live) GR

Funxion presents:
Disphonia (Live) GR
Harris (DJ set) GR

Low Impedance presents:
Pridon (Live) GR
Tokyo Mask (Live) GR
Qebo vs Threepixels (live) – GR/ES

Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007

Best things in life are free (and online)



Τελικά ότι και να λέω για τη σημασία του offline και της ζωής εκεί έξω, κακά τα ψέματα, στο online του σατανά βρίσκω χαρές, λύσεις, καλούς ανθρώπους και καινούριες ιδέες.

Τον τελευταίο καιρό η μέρα μου έχει κοπεί στα 4. Kαι Εννοώ 4 σημεία του ορίζοντα καθώς γυρίζω όλο το λεκανοπέδιο από δουλειά σε δουλειά και από πείραμα σε πείραμα. Εργάζομαι πολύ, γκρινιάζω πολύ, αγχώνομαι πολύ, κουράζομαι πολύ, γκρινιάζω πολύ, α το ξαναείπα αυτό… anyway…

Όλοι έχουμε μέρες, εβδομάδες, δεκαετίες σαν και αυτές. Το θέμα είναι ότι αρκεί κάτι μικρό, ένα γύρισμα του κοσμικού κουμπιού, μια αναπάντεχη χαρά για να πάρεις ανάσα. Αυτή την εβδομάδα η αναπάντεχη χαρά ήταν ένα δέμα. Ένα χαρτονένιο κουτί που ήρθε από ΝΥ και είχε μέσα τη χαρά μιας ολόκληρης εβδομάδας.

Είχε σαπούνια γλυκερίνης ειδικά φτιαγμένα για μας από τη μάγισσα-μανούλα ενός φίλου (που μας ήρθε με το CouchSurfing και αγαπηθήκαμε). Του Ανθρώπου έχει κυρίως δενδρολίβανο και καρύδα, ενώ εμένα μου έφτιαξε ένα gargoyle από λεβάντα και ένα μαγικό σαπούνι από διάφορα βοτάνια.

Το φοράω και σήμερα που έκανα διαδρομές ΗράκλειοΣεπόλιαΨυχικόΝέαΙωνίαΝέαΕρυθραίαΛαγονήσι και με κάνει να νιώθω λίγο πιο μαγική. Η Αγάπη μας κάνει να πετάμε λίγο πιο ψηλά.

Τρίτη, Μαΐου 01, 2007

Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007

Το Βαρόμετρο

Ένα απόγευμα ο Άνθρωπος γύρισε σπίτι με ένα βαρόμετρο. Ένα αληθινό ναυτικό βαρόμετρο, φτιαγμένο να αποκαλύπτει με ακρίβεια τα τερτίπια του καιρού. Ήρθε με καμάρι στο σπίτι, μου έδωσε το όμορφο κουτί και περίμενε να το ανοίξω. Το άνοιξα. Χαμογέλασα. Είπα "α τι ωραίο". Το ακούμπησα όμορφα σε ένα τραπεζάκι και πήγα να φέρω λεμονάδα.

το αρχικό τραπεζάκι του βαρόμετρου, αυτό το χάος βλέπω όταν είμαι ξάπλα στο χαλί και διαβάζω Gaiman.

Ο Άνθρωπος έμεινε εκεί να με κοιτάζει. Κατάλαβα τι συνέβαινε όταν έπινα τις τελευταίες γουλιές λεμονάδας και αυτός ακόμη δεν είχε μιλήσει. Ο Ανθρωπος νόμιζε ότι το υπόγειο σπίτι θα γινόταν καράβι άμα είχε κάπου ένα βαρόμετρο, θα γλιτώναμε φουρτούνες και κακοτοπιές. Πήραμε το βαρόμετρο και μου εξήγησε όλες τις λειτουργίες και τη σημασία τους και μετά αρχίσαμε να το βάζουμε σε όλους τους τοίχους, σε κάθε γωνιά ενώ ο Ανθρωπος μου απαριθμούσε πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε την υγρασία σε ένα χώρο και τι κάνουν οι ναυτικοί με αυτές τις πληροφορίες.

το βαρόμετρο στην πόρτα του μπάνιου, χμ... πάλι είμαι στα όρια της σωστής υγρασίας.

Ήμουν έτοιμη να το καρφώσω σαν το πιο ακριβό κάδρο στο σαλόνι μόνο και μόνο για να τον κάνω να χαμογελάει, αλλά αρκέστηκε να το κρεμάσουμε στην πόρτα του μπάνιου. Μάθαμε ότι η υγρασία στο υπόγειο ήταν ελάχιστη και για αυτό δεν κοιμόμασταν καλά, κάναμε διάφορα μαντζούνια και από τότε κοιμόμαστε υπέροχα.

Από τότε κάθε πρωί βλέπω πως είναι η κατάσταση στην Υπόγα και ρυθμίζω ανάλογα την πορεία και το πηδάλιο. Ποτέ ξανα δεν χρειάστηκε να δω αν τα πουλιά πετανε χαμηλά για να καταλάβω ότι θα βρέξει. Και νομίζω οτι και εγώ βροχάω λιγότερο μια που το βαρόμετρο μου θυμίζει οτι δε φτάνει μόνο ένα πράγμα να είναι καλά, πρέπει να έχουμε ισορροπία και οτι οι μικρές αποκλίσεις μπορεί να είναι γοητευτικές αλλά μερικές φορές φέρνουν μεγάλες αλλαγές στα καιρικά φαινόμενα ενός Υπογείου. Και ότι τα πιο όμορφα ταξίδια δεν τα κάναμε ακόμη.


για τη Λολόνα που δεν κατάφερε να έρθει σπίτι αυτό το Πάσχα

Παρασκευή, Απριλίου 13, 2007

I've gone identity mad!

Στη Σερβία το κρέας είναι υπέροχο και αξιο να φαγωθεί.

Στο Sombor ενώ επέστρεφα απο το συνέδριο μέσα στο πάρκο άρχισα πάλι να νιώθω θεσπέσια.

Στο Βελιγράδι ανακαλύψαμε το ΥΠΕΡΟΧΟ Belle Epoque γεμάτο Klimt και υπέροχη Jazzoyla. Εκεί θα πιείτε τα ωραιότερα Cocktails, ήπιαμε το μισό κατάλογο και τον δοκιμάσαμε 2 φορές για να σιγουρευτούμε.

Džordža Vašingtona 2, 11000 Beograd, Srbija, tel: 011 3345.383

Στο Βελιγράδι είχα τα πιο μεθυσμένα ευτυχισμένα γεννέθλια.

Στο Βελιγράδι όταν ξεκουράζαμε τα ποδάρια μας βλέπαμε σαν τρελοί VH1.

Στο Βελιγράδι ερωτεύτηκα τον Mika είναι τόσο bubble-fredy-mercury-Θέλω-να-
σπρώχνεις-την-κούνια-μου-για-πάντα,
που δεν το έχω ξεπεράσει ακόμη.

Ο Ανθρωπος δεν το ξέρει ακόμη αλλά κάτι αρχίζει να ψιλιάζεται.

Ο Ανθρωπος κάνει σχέδια. Σχέδια για διακοπές, σχέδια για να φύγουμε, σχέδια για να μείνουμε, σχέδια σε χαρτοπετσέτες.

Εγώ κάνω κοιλίτσες και τα μόνα σχέδια που κάνω περιλαμβάνουν αεροπορικά εισιτήρια και ιδρώτα. Τί χυμό να πιώ αρχικά στον Παναμά, θα με καλοδεχτεί η ΝΥ?


Big Girls you are beautiful!!

Get your own Box.net widget and share anywhere!

Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007

Ο Neil Gaiman διαβάζει το Babycakes

και προσέξτε το κοινό πως σταματάει να γελάει...



it was hard of course, but it was necessary...

Τρίτη, Μαρτίου 06, 2007

Η απάντηση στην ερώτηση...

Που να βρίσκεται τώρα?


















είπε στο αεροδρόμιο ενώ έφερνε τις πορτοκαλάδες:
"θα έχω μαζί μου το Μπλάκμπερι για να μου στέλνεις μαιλάκια, το κινητό θα λειτουργεί συνεχώς και θα μπω και απο τα ξενοδοχεία να μιλήσουμε στο Skype"


είπα ενώ οδηγούσα στην Αττική προς Αθήνα και σκούπιζα μάτια:
"πάρε με μαζί σου και πέτα συσκευές, φορτιστές και μπαταρίες"


Είπαν οι Blue Oyster Cult
"Airplanes make strangers of us all, making distance"

Παρασκευή, Μαρτίου 02, 2007

Τσιμπλίτσες...

που όλη μέρα δε βγαίνανε. Ούτε όταν έψαχνα επι ώρες να παρκάρω (όποτε ακούω Disneyland at Dark - Sleeping my Day away δε βρίσκω ποτέ....χμμμ), ούτε στο τρένο ενώ διάβαζα το ΘΕΟΣΤΑΛΤΟ PHD (που μου ήρθε χτες από Amazon) και έλιωνα στα γέλια, ούτε λίγο πριν συναντηθώ με τον Prof μου που τις τραβούσα λίγο πιο δυνατά.


Οι υπάλληλοι στο Δημαρχείο του Αμαρουσίου ήταν τόσο μα τόσο ευγενικοί που αυτά τα 70€ για την κλήση δόθηκαν με γέλια και χαρές ( ίσως έπαιξε ρόλο το ότι η κλήση δεν ήταν δική μου αλλά του Ανθρώπου, τα χρήματα όμως ήταν δικά μου γιατί του ξεπλήρωσα τα παπούτσια που μου χτύπησε στο ebay-----> ).






Η ζέστη ήταν τόσο δυνατή και ο ήλιος με τύφλωνε και γυάλιζαν οι τσιμπλίτσες πιο έντονα και δεν είχα τα γυαλιά μου που μάλλον τα έχασα στην Ξάνθη, καλά να πάθω μου ματιάσανε αφού τα φόραγα νύχτα μέρα με πάθος. Μπήκα σε ένα γυαλάδικο μπας και βρω εκτός πάγκου γυαλιά Jacky O όχι μυγέ όχι χοντρά όχι με χρυσάφια όχι σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές. Μου άρεσαν κάποια λιγάκι, μου είπαν 200€ και όταν τους κοίταξα κάπως θολά με τις τσιμπλίτσες αγριεμένες μου ψέλλισαν κάτι για νέα παραλαβή Μπέρμπερι ( μπέρι μπέρι να σας πιάσει, εγώ πάνω από 20€ δε δίνω).

Πήγα στον Prof, Μου είπε θα μου πληρώσει έξοδα για το συνέδριο στη Σερβία, οι τσιμπλίτσες ούρλιαξαν και χόρεψαν άγριο χορό. Με κέρασε και φρέσκο χυμό. Αι ρούλ. Ημουν στο τρένο και λαγοκοιμόμουν όταν μου είπαν από το φροντιστήριο ότι έχω Xtra μάθημα με έναν πιτσιρίκο σε 5 λεπτά, στην άλλη άκρη της Αθήνας. Είχα μπερδέψει ημερομηνίες κι έπρεπε να περάσω και από το σπίτι να πάρω κάποια Cd-rOm για τα παιδιά. Οι τσιμπλίτσες λούφαξαν κάτω από το βλέφαρο, μαντάρα τα έκανα. Τα προλαβα όλα και έκλεισα καινούρα μαθήματα, είπαν οτι με αγαπάνε. Αι ρουλ.

Πήγα σπίτι της μαμάς, ήταν ο παππούς μου εκεί στον καναπέ. Πόσο αδύνατος έχει γίνει, τον πήρα αγκαλιά και χωρούσε όλος μέσα. Με ρώτησε άμα τον αγαπάω, η Μαμά έβαλε τα κλάμματα, πότέ δεν τον έχει ακούσει ξανά να λέει κάτι τέτοιο. Οι τσιμπλίτσες στραφτάλισαν.

Μόλις μπήκα σπίτι, θέλω να κλάψω από κούραση μετά από τόσες ώρες μαθήματα και μιλήματα με παιδιά και γονείς. Είμαι ιδιαίτερα ευτυχισμένη και οι τσιμπλίτσες λένε ότι ο Άνθρωπος θα με πάει αύριο για βόλτες στο ήλιο στην Θάλασσα και θα κάνουμε νέους φίλους Φιλανδούς από την Τουρκία.

Θα είναι άραγε τόσο χαρούμενοι όσο φαίνονται? Θα περάσουν καλά? Τι λέτε τσιμπλίτσες?



Πέμπτη, Φεβρουαρίου 22, 2007

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 21, 2007

κάλλιο 5 και στο χέρι...

  1. Κουνάω τα χέρια μου τόσο πολύ, που σε ένα συνέδριο πήγα να ρίξω το μικρόφωνο. Αφού σκέφτομαι ότι τόσα χρόνια ατελείωτου μιλήματος για τα πάντα, πλέον δεν έχω τίποτε σπουδαίο να πω και απλώς προσπαθώ να τους υπνωτίσω.
  2. Δεν μπορώ να κάνω πιπι μου άμα ακούω θόρυβο από έξω από το wc. Και μύγα να πετάει από έξω κανένα πιπί δε θα πάρει το δρόμο του. Παρόλα αυτά μπορώ άνετα να κάνω πιπι μου στη φύση και να νιώθω πολύ περήφανη για αυτή μου την πρόοδο (μετά τις 3 μέρες ελεύθερο, οι αντιστάσεις του πολιτισμού κάμπτονται η μια μετά την άλλη).
  3. Μένω κάτω από το νερό όση ώρα αντέξω μέχρι να ακούσω στο κεφάλι μου τραγούδια των Beatles (something in the waaayyy she mooooveeeees).
  4. Πριν λίγους μήνες ενώ καθόμουν σε ένα καφε με τον Άνθρωπο κατάλαβα ότι πραγματοποίησα όλα μου τα εφηβικά όνειρα. Από τότε νιώθω πολύ άσχημα και βλέπω ασπρόμαυρα όνειρα
  5. Λίγες ώρες πριν, έμαθα από τη μητέρα μου οτι στα 3 μου έκλαιγα και παρακαλούσα να μη μεγαλώσω. Στα ξεκούδουνα. Δηλαδή εκεί που έπαιζα ήρεμο και έφτιαχνα τις ιστορίες μου, ξαφνικά τα παρατούσα και έτρεχα στην κουζίνα με δάκρυα λέγοντας «σε παρακαλώ δε θέλω να γίνω σαν και εσάς, θέλω να μείνω έτσι». 20 χρόνια αργότερα τίποτε δεν άλλαξε, ακόμη ξυπνάω τα βράδια και παρακαλώ.
και δίνω σκυτάλη στους