Stardust - φωτογραφίτσες απο τα γυρίσματα της ταινίας - ναι για Neil Gaiman μιλάμε

ΕΔΩ δεν είναι μόνο οτι είναι υπέροχη η Lamia... είναι οτι θα χαρούν οι φίλοι μου...


και μάλιστα σε ένα από τα νεραιδομέρη του κόσμου όλου, το Isle of Skye...

pardon για το paparazzi της υπόθεσης, αλλά πολλοί αγαπημένοι μαζεύτηκαν σε αυτή την ταινία.

τα Παιδιά της Πόλης

Στις κεντρικές οδούς βρήκα ξανά τα παλιά βήματα. Ενιωσα τόσο δυνατή. Αλλοι χάνουν τον εαυτό τους σε αυτή την Πόλη, εγώ μονάχα εκεί θυμάμαι ποια είμαι. Ας αφήσω τα μελό, είχα πολύ καιρό να κατέβω μόνη στο Κέντρο.



Ετσι, άφησα το αυτοκινητάκι στην Ειρήνη και πήρα τον ηλεκτρικό. Πήγαινα στη Γιατρέσσα μου, στο Μέγαρο. Επιασα κουβέντα με ένα παιδί απο την Αίγυπτο και μια κοπέλα απο τη Ρωσία και μέχρι να φτάσω στην Ομόνοια είχαμε ανεβοκατέβει τους χάρτες 2-3 φορές.
Μόλις αποχαιρετιστήκαμε, άρχισα να πηγαίνω ζιγκλαφόν, να τους προσπεράσω όλους, να φτάσω πρώτη στην αποβάθρα προς Μέγαρο και εκεί να τους περιμένω. Σαν να ήμουν εκεί απο πάντα, πριν καν εμφανιστούν τα τρένα.

Βγήκα στο δρόμο στο τσακ, μόλις έπεφτε ο ήλιος! Την πιο μαγική ώρα της ημέρας, όταν τίποτε δεν καλοβλέπεις και όλα φαίνονται καθαρά. Όταν ήμουν μικρή νόμιζα οτι εκείνη την ώρα όλα μπορούν να συμβούν. Περπατούσα μέχρι το Σύνταγμα και όλα μου φαινόντουσαν καινούρια. Μαζί και εγώ. Μέχρι να έρθει ο Ανθρωπος είχα γεμίσει μπαταρίες και τον βομβάρδισα κανονικότατα με μονολόγους "Ηταν τοοοόσο απολαυστικός ο αέρας και μου φαινόνται τόσο αληθινοί οι άνθρωποι. Ναι οι ίδιοι οι άνθρωποι οι κακούλιδες..δεν ηταν όλοι όμως.. ε ναι ναι κουρασμένοι, ... ε ναι,μερικοί γκρινιάριδες, σαν να μην ήταν σίγουροι για τον προορισμό τους, αλλά σίγουροι για τον τρελό τους χορό στο πεζοδρόμιο... όχι δεν έχω πάρει τίποτε... πήρα καυσαέριο και βλέμματα" Εκανε τη γκριμάτσα "τι τραβάω ο κακομοίρης" και συνεχίσαμε την πορεία μας στην Πόλη.

Νομίζω οτι έμεινα πολύ καιρό στα προάστεια. Πολύ καιρό στο υπογειάκι μου και στην ασφάλεια της αγκαλιάς. Δίχως τις εικόνες της Πόλης και τους random strangers με το αδιάφορο βλέμμα και την άγνωστη ιστορία που τόσο ήθελα να μάθω. Είμαι λύκος της Στέπας αλλά χρειάζομαι τους ανθρώπους για να τραφώ...

Γαιδουρονήσι Part II

Πέρασα ένα δύσΚολο χειμώνα. Λίγοι το έμαθαν και ακόμη λιγότεροι το είδαν. Αλλά αυτό πάει τελείωσε, τα χαμόγελα επιστρέφουν. Το είδα στο όνειρο μου σας λέω και άνοιξε η καρδιά μου. Κατάλαβα οτι παίρνω πάλι το δρόμο του Ηλιου, οτι οι ατελείωτες νύχτες ξεκινούν. Και ξύπνησα, τόσους μήνες μετά... αλλά ξύπνησα...

"ήμουν στην άκρη της σκηνής και ένιωθα τα αστέρια να πλησιάζουν μέχρι τα ακροδάχτυλα μου... άπλωνα τα χέρια μου και τα αστέρια γινόντουσαν κοχύλια."

Νησάκι μου σου ερχόμαστε και όλα θα γινουν σωστά.

εσείς ελάτε εδώ και εδώ και εδώ

Eject Festival

Επιβεβαιώθηκαν και οι New Order για το Eject. Και όλα είναι καλά ( μέχρι να μάθουμε πόσο θα πάει το μαλλί των New Order και να τραβάμε το δικό μας). Εχουμε και λέμε:

• ΤΙ eJECT fESTIVAL
• ΠΟΙΟΙ --> NEW ORDER ~ HOOVERPHONIC ~ RADIO 4 ~JAMES LAVELLE ~ MISS KITTIN~VITALIC~PHIL KIERAN
  
• ΠΟΤΕ 3 Ιουνίου
• ΠΟΥ Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Ελληνικού

ωραίος χώρος, εύχομαι να είναι και ωραίος χορός..

V for ME

Remember, Remember the Fifth of November
The Gunpowder Treason and Plot
I know of no reason why the Gunpowder Treason
Should ever be forgot

Ταινία για την Ιδέα, τη Μάσκα και τον Ανθρωπο.

Προσωπικά πάντα είχα μια συμπάθεια ως προς τον Guy Fawkes. Και πέρισυ στη Γλασκώβη με δυσκολία ξεχώριζα εάν γιορτάζανε τον θάνατο του και τη ματαίωση της ανατίναξης ή εάν γιορτάζανε την επαναστατική του προσπάθεια και την εμμονή στην Ιδέα. Ημουν Σκωτία οπότε οτιδήποτε και αν ανατιναζόταν στο Λονδίνο δεν μπορεί παρα να ήταν καλό. Τελικά ήταν παραπάνω απο μια ακόμη καλή (βασισμένη σε comic&με καλές περγαμηνές) ταινία. Πήραν το γερό υλικό, το μεταποίησαν, έκοψαν, έραψαν, απέφυγαν "μερικά" απο τα κλισέ και χώρεσαν λίγους απο τους συμβολισμούς του αρχικού υλικού. Και εμείς μείναμε να κάνουμε βόλτες στο σκοτάδι και να συζητάμε για το αν είμαστε οι ιδέες μας ή εάν μπορούμε να τις φορέσουμε μάσκες και να γίνουμε επιτέλους εμείς.


σκεύτομαι και γράφω:

Ιδέα και Άνθρωπος

~ τι είναι πιο ισχυρό
~ τι είναι αθάνατο
~ τι μας κάνει να ονειρευόμαστε
~ τι μας προκαλεί τρόμο
~ τι δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ποτέ

Παγκόσμια ημέρα Θεάτρου & η Είσοδος Δωρεάν

για τις ακόλουθες παραστάσεις και μόνο για σήμερα. Φαντάζομαι θα πρέπει να πάρουμε τηλ πιο πριν για να κλείσουμε...

ΑΘΗΝΑ
ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ
Οι απάχηδες των Αθηνών του Νίκου Χατζηαποστόλου
Ιπποκράτους 9-11, 2103643700
Ώρα: 18.30μμ

Θέατρο ΑΘΗΝΑΪΣ
Διαμάντια και μπλουζ της Λούλας Αναγνωστάκη
Ιερά Οδός & Καστοριάς, Βοτανικός 210 3480000/-30
Ώρα: 9.00μμ

Θέατρο ΑΛΦΑ
Ξανά μαζί του Νηλ Σάιμον
Πατησίων 37, 210 5238742
Ώρα: 9.15μμ

Θέατρο ΑΜΙΡΑΛ
Ένα καπέλο γεμάτο βροχή του Μάικλ Γκάτσο
Αμερικής 10, 210 3639385
Ώρα: 9.15μμ

Θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ
Μάρτυρας κατηγορίας της Αγκάθα Κρίστι
Αγ.Μελετίου 61Α & Πατησίων, 210 8640414
Ώρα: 9.15μμ

Θέατρο ΚΙΒΩΤΟΣ
Τρεις φορές γυναίκα των Αλέξανδρου Ρήγα & Δημήτρη Αποστόλου
Πειραιώς 115 (δίπλα στο Πιλοποιείο Πουλοπούλου), Γκάζι, 210 3417000
Ώρα: 9.15μμ

Θέατρο ΜΙΝΩΑ
Όχι τώρα αγαπούλα των Ρέι Κούνεϊ και Τζον Τσάπμαν
Πατησίων 91, 2108210040, 2108816027
Ώρα: 9.30μμ

Θέατρο ΝΕΟ ΡΙΑΛΤΟ
Οι κυνικοί ξανάρχονται του Νίκου Καλογερόπουλου
Κυψέλης 54, 2108218973
Ώρα: 9.15μμ

Θέατρο ΣΤΟΑ
Η ηδονή της τιμιότητας του Λουίτζι Πιραντέλο
Μπισκίνη 22 (3η στάση Ζωγράφου), 210 7770145, 2107702830
Ώρα: 9.30μμ

Θέατρο ΤΕΧΝΗΣ - ΥΠΟΓΕΙΟ
Η Πολωνέζα του Ογκίνσκι του Νικολάι Κολιάντα
Πεσμαζόγλου 5, 210 3228709
Ώρα: 9.15μμ

Θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ
Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι του Τενεσί Ουίλιαμς
Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, 2108556004
Ώρα: 9.30 μ.μ.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών
Ο Επισκέπτης του Γιώργου Θέμελη
Κολοκοτρώνη 25-27, Σταυρούπολη, 2310 288000
Ώρα: 9.00μμ

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ "ΤΕΧΝΗΣ"
Οικογενειακό Δίκαιο της Λένας Διβάνη
Αμαλίας 71, 2310821483
Ώρα: 9.00μμ

the Pan within

"Πρωτοσυναντηθήκαμε στα βιβλία με τον Πάνα. Ύστερα, τον συνάντησα στο πνεύμα και τη ζωή των δυτικών περιοχών της Ιρλανδίας. Όταν πρωτοήρθα στην Ελλάδα, το 1990, λάτρεψα τον ήχο του κλαρίνου, όπως το άκουγα σε πόλεις και χωριά. "

Πάλι η Mirandolina (μας), μας χάρισε χαμόγελα [εΔώ]

δίνοντας μας την ευκαιρία νε διαβάσουμε τη συνέντευξη που πήρε από τον Mike Scott των Waterboys.

σας ευχαριστούμε πολύ πολύ...

Τι περιμένεις μωρέ? άμε λέμε

στη συναυλία πάμε όλοι παρέα και εσύ και εγώ και ο Διόνυσος.

I never thought I'd need so many people...

τελικά, αν χάνω κάτι με τις χαζομάρες στη δουλειά, δεν είναι μόνο ο χρόνος μου. Είναι το οτι χάνω τις χαμογελαρίες μου και κουράζω τους ανθρώπους γύρω μου με όλη αυτή τη γκρίνια. Πρέπει να αποδεχτώ οτι μεγαλώνω και χάνω λιγάκι το δικαίωμα στη χαζομάρα (την οποία δε χάνω ποτέ).

Quest: πρέπει να γίνω υπέροχα μοναδική για να χωρέσουν όλοι όλοι αυτοί οι υπέροχοι μοναδικοί άνθρωποι στο παρελθόν και στο παρόν μου. Σας ευχαριστώ που με ακούτε και που είστε εκεί όταν με ξεχνώ...


[mirandolina] χάρη στα υπέροχα post/links της οποίας βρήκα τον
[raganaga] και με οδήγησε εδώ

μικρό μωρό...

σαν να μην έφτανε η δυσκολία της δημιουργίας σου και το θαύμα που πρέπει να συντελεστεί για να επιβιώσεις ψυχούλα μου, έρχεται σε δύο μέρες η άσκοπη βία. Τι έχουν δημιουργήσει τα πλάσματα με τα ραβδιά, τι έχουν πλάσει ποτέ και τους δόθηκε το δικαίωμα να προκαλούν τόσο πόνο. Μας αξίζουν τα χειρότερα, μας αξίζει η ματαιότητα, μας αξίζει η αλληλοσφαγή. Pardon για το corny της υπόθεσης, αλλά δεν έχω τι άλλο να κάνω.

Blame Fucking Canada

σε 2 μέρες το λευκό του πάγου θα κοκκινίσει απο ντροπή. ντροπή στα μούτρα μας...

United V

Παρασκευή 24 Μαρτίου Είσοδος: 10€ Ώρα Έναρξης: 23:00

UNITED V: 12 Different Goth/Industrial/Noise Djs

DJ G. FAKINOS - SPOOKSHOW PARTIES DJ K. BRELLAS - WWW.ELECTROWAVE.GR DJ Y. MILIONIS - NEW DARK AGE PARTIES DJ S. STEFANATOS DJ COLDROSE - PARADOX ETHEREAL DJ X - WWW.GOTHIC.GR DJ AVATAR - ELECTRO C - WWW.EBM.GR DJ SOTIRIS AKA T. SAM - REBOUND CLUB DJ ZOZI DJ PANOS AKA TRUNCATE - X CLUB (THESSALONIKI) DJ N. GAVALA - ALXIMISTIS CLUB DJ GEORGE H - GEORGE P - MEDIEVAL INDUSTRY

in the end there can be only one...

αυτή την εβδομάδα μιλάω πολύ για αγάπη, λες και έχω ξεκινήσει σταυροφορία μέσα μου. Να εξηγώ και να αναλύω και να μιλάω με σιγουριά και στόμφο.


Λένε η αγάπη σε κάνει αθάνατο. Πετάς σάρκες, εγώ, θνητότητες και γίνεσαι αθάνατος, έτοιμος να θυσιάσεις, να κάψεις να δημιουργήσεις. Ναι, μόνο που σε όλους τους μύθους περι αθανάτων στο τέλος ...there can be only one. Για αυτό μένει μόνο ένας στην αγάπη (στην κάθε αγάπη, οτιδήποτε περιλαμβάνει καρδιοχτύπια, για οποιονδήποτε σε κάνει ασφαλη/ανασφαλή και υγροβλέματο).
είτε το Καινούριο ΕΝΑ (εφόσων καταβροχθήσουμε ο ένας τον άλλο)
είτε ο δυνατός
είτε ο αδύναμος
είτε η απουσία

-=Hail Eris=- / ή τι να κάνεις άμα συναντήσεις τη Θεά

Principia Discordia? Hail Eris? POEE? Μαλακλύπας ο Νεώτερος? Νόμος των 5?

σας λένε κάτι? αν σας λένε δαγκώστε το μήλο σας και χαλαρώστε.
αν πάλι δεν σας λένε τίποτε περισσότερο απο το οτι πάλι τα έχασα, αλλά και πάλι θέλετε να βρεθείτε ένα βήμα πιο κοντα στο να κάνετε "πουλ πουλ" στο κοσμικό Χάος --> πατήστε με δέος εδώ

Fnord 2 you all and may Eris b with you

Senser - The wheels are still in motion and the job's getting done

Παρασκευή βράδυ - αΝ club - πόσα χρόνια πίσω? - τρομερή Ενέργεια - όλοι χαμόγελα - όλοι σιγουροι - φύγαμε γεμάτοι χαρά - πήγαμε GMK - η ευ-τυχία συνεχίστηκε - τι τύχη να σε γνωρίσω τόσο νωρίς - τι τύχη να μην έχουμε ξεχαστεί ακόμη - pump it up!

Senser


επειδή η εβδομάδα ξεκίνησε για τα καλά και είναι δύσκολη..

Cyberspace - Ήρθε το Τελος?!

Ο Νευρομάντης μετράει 20 χρόνια ζωής και αυτό θέλω να το μεταφέρω πανηγυρικά στους συν-bloggers και στους υπόλοιπους e-φίλους (και φίλους που γίναν e-) που μας διαβάζουν απο κάθε λογής πλατφόρμα σταθερή ή κινητή.

Διάβαζα λοιπόν στο Wired του προηγούμενου μήνα οτι ο όρος Cyberspace πρέπει να αλλάξει, καθώς δε φτάνει να περιγράψει πλέον την πανταχού παρούσα εμπειρία της Online ύπαρξης μας. Εχει γίνει ο κυβερνοχώρος =λένε= ένα ακόμη κομμάτι της ζωής μας και όχι ένας διαφορετικός κόσμος. προτείνουν όρους όπως "Infoshpere", "Global Brain", "The World" και "ubiquitous computing (?!)" =το τελευταίο άποψη του Vint Cerf για τη γνωστή πρόταση του Mark Weiser =.

εμένα πάλι μου αρκεί ο όρος ως έχει για πολλούς λόγους και κυρίως για συναισθηματικούς. Δίχως τον κύριο Gibson δεν θα ψάχναμε για Αστέρια σε αυτό το "Διάστημα". Ο Κυβερνοχώρος όσο και να αλλάξει θα έχει πάντα την ποιητική της λογοτεχνίας και τη ματιά των sci-fi αναγνωστών του και αυτό χάρη στον κύριο Gibson.

Οι νεολογισμοί και οι νεοτερισμοί όμως δεν νομίζω να σταματήσουν. Το αν θα επικρατήσουν βέβαια είναι μια άλλη ιστορία...

ΕναςΚοκκινοςΣυνδετηρας

όταν ο Kyle MacDonald ανέβασε στο blog του έναν μικρό κόκκινο συνδετήρα στις 12 Ιουλίου του 2005, κανένας δεν τόλμησε να φανταστεί τι θα ακολουθήσει.

Ο πανέξυπνος κύριος ΜacDonald ζητούσε να ανταλλάξει τον συνδετήρα του με κάποιο άλλο αντικείμενο το οποίο θα αντάλλασσε ξανά και ξανά εώς ότου φτάσει στην απόκτηση ενός σπιτιού!

Και όμως, έτσι ισχυρίστηκε ο κύριος Mac-Δοναλδ (της γνωστής κλαν βεβαίως βεβαίως) και έτσι έγινε. Κατάφερε να ανταλλάξει τον κόκκινο συνδετήρα με έναν στυλό-ψάρι (!). Το οποίο κατάφερε να ανταλλάξει με ένα κεραμικό χερούλι πόρτας που έμοιαζε με προσωπάκι (ε?) και συνέχισε συνέχισε εως ότου πέρασαν απο τα χέρια του και απο το Blog του, ένα snowmobile, ένα ταξίδι 3 ημερών στον Καναδά, ένα φορτηγό μεταφοράς πάγου, ένα συμβόλαιο σε δισκογραφική! και συνεχίζει!!

Η πονηριά της clan των MacDonald, η δύναμη του blogging σαν marketing tool και η ικανότητα συν-ανθρώπων μας να συνδυάζουν οικονομικές τακτικές προιστορίας μαζί με σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα τινάζοντας την μπάνκα στον αέρα είναι για άλλη μια φορά θαυμάσια!

πήγαινε να δεις!!

Yoshimi and the Evil Robots

Τι έχει στο νου της η Yoshimi?




ή



ή



αν και ίσως




[used] ξύλινο μολύβι αστεράτο, πολύχρωμο μολύβι χονδρό και κόκκινο στυλό μπικ.
[contributors] flaming lips, κοπάνα απο τη δουλειά, ΚΚ's Σονυ, μικρός πρίγκηπας, guatemala doll

UpDaTe - Medi@Terra - Gaming Realities

αλλαγή στις σημαντικές ημερομηνίες του Συνεδρίου των Παιχνιδιών

• March 24, 2006 : abstract submission
• May 22, 2006 : notification of the results
• June 26, 2006 : full paper submission

οπότε, ξεκίνα τώρα και άρχισε να παίζεις λέμε... προλαβαίνεις... δημοσίευση-παιχνίδι-καλλιτεχνικό δημιούργημά - just go out and play

(κάτι το οποίο είδα μέσα στο άγχος... βλέπεις πήγαινα τελευταία στιγμή να κάνω submit το abstract, με προθεσμία που έληγε αύριο, αλλά ευτυχώς οι καλοί άνθρωποι του Medi@terra φρόντισαν και την τράβηξαν απο τα μαλλιά )

Το Ταξίδι της Φάλαινας

ένα πράγμα ήθελα να κάνω όταν ήμουν παιδί και αυτό ήταν (και είναι) να δω τις Φάλαινες.
Ακόμη να καταλάβω ποιο Θεό βλέπω σε αυτά τα πλάσματα και γιατί θέλω τόσο να τις ακολουθήσω στο ταξίδι τους.

τις τελευταίες νύχτες πριν κοιμηθούμε βλέπουμε τα ντοκυμαντέρ Βlue Sea του BBC και κάθε μα κάθε νύχτα με βλέπω να κολυμπάω με τις φάλαινες...



Στο Wired βρήκα αυτό, αλλά είναι πολύ άσχημο και δεν θέλω να το επαναλάβω εδώ.
Εδώ θέλω μονάχα να βλέπω τα πλάσματα...

εργατικό ατύχημα

ο ατυχής εργάτης σε ευτυχέστερες στιγμές...






ποδαράκι που περπατάς σε χώρες παγωμένες να προσέχεις...

Σάββατο βράδυ κάτω απο την Πόλη

Confession of a cyberine.

το πρωί άκουσα τη Μαρία να μου φωνάζει οτι η Αθήνα δεν παλεύεται άμα δε φεύγεις πότε πότε. άμα δε "φεύγεις" πότε πότε τίποτε δεν παλεύεται. κλείσαμε το τηλέφωνο και σκεφτόμουν αυτό το "φευγιό". Οι φίλοι λένε ότι τελευταία είμαι εντελώς αλλού. Και όμως ποτέ δεν ήμουν πιο πολύ ΕΔΩ στη ζωή μου. Ποτέ δεν ήμουν τόσο πολύ έξω από τον Κυβερνοχώρο μου, όσο είμαι τώρα. Αλλά κανείς δε με βρίσκει.

Ήμουν μονίμως εκτός. Μέσα σε βιβλία, σε τηλεφωνήματα, σε μουσικές, σε ονειροπολήσεις, σε χαρτογραφήσεις, μετά ήρθε και η θρησκευτική εμπειρία της Online ζωής μου και ήρθε και έδεσε. Ερωτεύτηκα και Άγγλο ασθενή και το τηλέφωνο έγινε η προέκταση των χειλιών μου. μετά άρχισαν τα ταξίδια. οι καλύτεροι φίλοι μου τυχαία (?!) ήταν πάντοτε σε άλλη πόλη. Και εγώ με ένα σακίδιο στον ώμο να μαζεύω ιστορίες για να τους περιγράψω κουνώντας χέρια πόδια στη σειρά. Και μετά να φεύγω ξανά. Κάθε μέρα χίλια ταξίδια.

τόσα χρόνια περνούσα το μισό μου συνειδητό χρόνο (ο ύπνος είναι άλλη ιστορία) σε cyber περιβάλλον. αν δεχτώ τους ορισμούς του Barlow/ Leary σχετικά με τον Κυβερνοχώρο

"πληροφοριακός-κοινωνικός χώρος αλληλεπιδραστικής μορφής μεταξύ ή μέσω τηλεφώνων/υπολογιστών/ανθρώπων…[..].. θα μπορούσες να πεις ότι Κυβερνοχώρος είναι ακόμη και ο χώρος που βιώνεις όταν διαβάζεις ένα βιβλίο "

το δίχως άλλο περνούσα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου δοσμένη σε μια διαφοροποιημένη απο τον χωροχρονικά φυσικό μου χώρο, πραγματικότητα. Αυτή η δική μου πραγματικότητα ήταν πάντα το κουτί ασφαλείας μου. Μάλλον για αυτό δεν χρειάστηκαν ουσίες και αλκοόλ. Ήμουν ήδη αλλού.

Αν θυμηθώ αποσπασματικά τη ζωή μου, από τότε που έμαθα να διαβάζω χάθηκα μέσα στις σελίδες, από τότε που μπόρεσα να βγω μόνη μου από το σπίτι χάθηκα μέσα σε συναυλίες και καινούριους δρόμους. Με τον έρωτα έγινε ακριβώς το ίδιο. Χάνω εμένα και κερδίζω και άλλον ένα στο τέλος. Και πλέον όταν χορεύω ξένη ανάμεσα σε ξένους πάλι τότε βιώνω αυτό το χάσιμο. Τότε η φυσικά μου υπόσταση, το εδώ και τώρα ιδρωμένο μου σώμα παίρνει και αυτό Κυβερνο-αποχρώσεις. Όταν έχεις μάθει να λειτουργείς σε ένα επίπεδο οπου τα πέλματα δεν ακουμπάνε καλά στο έδαφος και να σε καρφώσουν κάτω, πάλι θα μπορείς να κουνάς τα δάχτυλα σου ελευθέρα. Άμα δε χαθώ δε με βρίσκω…

Η Μαρία είναι Λουξεμβούργο εδώ και μήνες και πριν ήμασταν μαζί Γλασκώβη. Η Μαρία θα καθίσει για πολύ ακόμη "έξω" απο την Αθήνα. Εγώ πάλι μόλις επέστρεψα από Γλασκώβη δεν έφυγα ξανά. Έχω απίστευτο καιρό να φύγω, να αφεθώ. Είμαι μονίμως ΕΔΩ και με κουράζει. Η μουσική δε μοιάζει αρκετή και το σώμα μου βαραίνει. Τα βιβλία δεν αρχίζουν ποτέ και το Online μας τελείωσε. Μόνο ο έρωτας μένει και αυτόν δεν πρέπει να τον χρησιμοποιήσουμε ποτέ. Ποτέ ποτέ.

απόψε λέω να κάτσω σπίτι. να αράξω σπίτι και να μην κάνω τίποτε το μεγαλειώδες απο ότι σχεδίαζα. νομίζω οτι δεν έχω καθίσει ποτέ σπίτι μου Σάββατο βράδυ. ποτέ μόνη μου. θα αρνηθώ λοιπόν και ας με μαλώσουν πάλι. Λείπει ο Άνθρωπος και μπορώ να αφεθώ για λίγο σε δημιουργική μελαγχολία. θα μείνω λοιπόν στο υπόγειο σπίτι μου και θα αφεθώ όσο δεν πάει άλλο... μέχρι να αποκτήσουν όλα νόημα ξανά.-

Κ Α Ζ Α Ν Α Κ Ι

κάνει πάλι νερά και εγώ μαθαίνω πάλι την υπομονή




in the meantime-->

• the sun is shining the weather is sweet
• χτες με κοίταξε ένα παιδί στο τρένο και μέσα στα μάτια του είδα όλα τα καραμελωμένα μήλα του κόσμου ΌΛΟΥ.
• έριξα μάυρο δάκρυ πάνω απο το παγωτό μου χτες, αλλά στο τέλος φιλήθηκα όπως μου άξιζε
• η υπέροχη Μαρία που είναι στο Λουξεμβούργο βρήκε υπέροχη δουλειά και με τα απίθανα γέλια μας κάναμε πάλι τη μέρα υπέροχη
• ΟΛΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΑΛΛΙΩΣ

pardon για τη σκατολογική αμπελοφιλοσοφία. θα επανέλθω με post τσι προκοπής...

περιμένωντας...

ήταν Kandinsky τελικά...

αλλά αυτό δεν σε κάνει λιγότερο ξυνόγαλο...

και ούτε κάνει το μπορδοροδοκόκκινο λιγότερο εκρηκτικό...


γιατί όπως λέει μια παλιά κινέζικη παροιμία:
"Καλλιο να έχεις άδικο και να το ψιθυρίζεις, απο το να έχεις δίκιο και να το γαυγίζεις"

και μια άλλη του ίδιου φιλοσόφου

"καλύτερα υγιής και πλούσιος, παρά άρρωστος και φτωχός..."



απο το πρωί σήμερα δεν έχω ηρεμίσει. Νομίζω δεν έχω ξυπνήσει καλά καλά. Νωχελικά περιφέρομαι στα γραφεία, ξυπνώντας για δευτερόλεπτα όταν κάποιος πανικόβλητος συνάδελφος με ξαφνιάζει με την πιο απίθανη ερώτηση. Περιμένω να έρθει το βράδυ. Και αυτό δεν είναι καλό σημάδι. Είχα συνηθίσει να ξυπνάω το πρωί με λαχτάρα για εκείνη τη στιγμή ακριβώς που ανοίγω τα μάτια μου. τώρα περιμένω το βράδυ. το βραδυ αντικατέστησε τη μέρα των 28 ωρών και των 7 μαγικών στιγμών. Είναι που θα ταξιδέψει πάλι ο Ανθρωπος και είμαι ανήσυχη. Ανήσυχη για αυτόν που ταξιδεύει, ανήσυχη για μένα που νιώθω οτι δεν θα έχω να περιμένω τίποτε. Με τρομάζω και πρέπει να το αλλάξω. ουφ δηλαδή...

Later Life

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 06

Later life μελωδικός μινιμαλισμός

κινηματογράφος μελωδός Wim Mertens Michael Nyman
Philip Glass
Howard Shore Ryuichi Sakamoto
John Romelmin πιάνο βιολί τσέλο
κινηματογραφικές οθόνες ντουλάπα

Τίνα Ψαλλίδα βιολί
Σταύρος Παργινός τσέλο
Κώστας Κακούρης πιάνο

Μικρό Μουσικό Θέατρο
Βείκου 33, Κουκάκι, 117 41 Αθήνα
Έναρξη 9.30μ.μ. Είσοδος 10€

Σκίσε το φτηνό βιβλίο

αυτό μοιάζει να είναι το σύνθημα των εργαζομένων στο αγαπημένο μας παζάρι βιβλίου της πλατείας Κλαυθμώνος. Πιστοί στην παράδοση της μεγάλης αυτοκόλητης λευκής ετικέτας που ξεκολλημό δεν έχει, και σίγουροι για το οτι η μικρή τιμή πάει σε μεγάλη ετικέτα έδωσαν νέα διάσταση στην αναγνωστική μας εμπειρία. 'Ηδη 1 απο τα βιβλία με χάρτινο εξόφυλλο ξεμαλλιάστηκε και τα άλλα με χάρτινο αποφασίστηκε να μεινουν για πάντα με την τιμή και την τεράστια ετικέτα για να σωσούν τη δική τους λογοτεχνική "τιμή".

κατα τα άλλα η υπέροχη ψαχουλευτική έκθεση που ένα χρόνο περιμένουμε θα είναι ανοιχτή ως και την Κυριακή και ώρες από 10:00 έως και τις 21:45.

Καλά ψαξίματα!

zZzzz //*__-\\ zZzzz

μονάχα στα όνειρα υπάρχει δικαιοσύνη
















art by BRIAN MORRISON

Medi@Terra - Gaming Realities

Aπο τη χώρα της Αλίκης λένε δε φεύγεις ποτέ. Η Mεντιοχώρα, η χώρα των σωματικών μας προεκτάσεων αποκτά κάθε στιγμή νέες επαρχίες. Τα παιδιά των MMORPGs φροντίζουν να κατακτούν βήμα βήμα, με στρατηγική, αίμα και επιχειρηματική σκέψη (χρόνο - χρόνο - χρόνο) νέες επαρχίες. Είσαι παίκτης, δημιουργός παιχνιδιού, καλλιτέχνης ή ερευνητής? Το φετινό Mediaterra θα ασχοληθεί με αυτό το κομμάτι της Μεντιοχώρας, το κομμάτι των computer games. Aς παίξουμε...

So

• ανακοινώθηκε [επισήμως] το φετινό Mediaterra το οποίο και φέτος θα πραγματοποιηθεί στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του Φούρνου.

• ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ

  10 Μαρτίου 2006 : Προθεσμία υποβολής της σύνοψης
  08 Μαΐου 2006 : Ενημέρωση αποδοχής των εγκεκριμένων προτάσεων
  12 Ιουνίου 2006 : Προθεσμία κατάθεσης τελικής εισήγησης.

• Φόρμα συμμετοχής θα βρείτε εδώ
  

απο το site--> Το medi@terra είναι ένα Διεθνές Φεστιβάλ για την Τέχνη και την Τεχνολογία, που διοργανώνεται από το Κέντρο για τον Ψηφιακό Πολιτισμό Φούρνος με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού. Οι εκδηλώσεις λειτουργούν σαν ένας αξονικός φορέας οργάνωσης, επεξεργασίας και ταξινόμησης πληροφοριών και δεδομένων όσον αφορά στο σύγχρονο πολιτισμό και τα νέα μέσα, καθώς και υποστήριξης καλλιτεχνών, επιστημόνων, ερευνητών ή οργανισμών που δουλεύουν γι' αυτό.

Το medi@terra καταγράφεται ως φεστιβάλ, αλλά στην πραγματικότητα είναι κάτι παραπάνω: Είναι μια δημιουργική συνάντηση φορέων και προσωπικοτήτων από όλο τον κόσμο. Είναι μια πολυετής εργασία έρευνας και καταγραφής στον τομέα της τέχνης και της τεχνολογίας και των διεθνών κέντρων πολιτισμού. Είναι γεγονότα που συνδυάζουν διαφορετικές μορφές τέχνης και πολιτιστικές δράσεις που δημιουργούνται και εξελίσσονται ανάλογα με τις ανάγκες της εποχής. Είναι τέλος ένα project σε συνεχή ανάπτυξη, με στόχο τη δημιουργική κριτική που αποσκοπεί στην ανάπτυξη κοινωνικών προτάσεων πολιτισμικού περιεχομένου για μια ισότιμη κοινωνικά και πολιτισμικά παγκοσμιοποίηση.

Το φεστιβάλ περιλαμβάνει στο πρόγραμμα του: έκθεση με πολυμεσικά διαδραστικά έργα, συνέδριο, εργαστήρια και παρουσιάσεις, προβολές, performances και άλλες δραστηριότητες που αντανακλούν την ανάπτυξη των τομέων που τώρα διαμορφώνονται και βασίζονται στους διεπιστημονικούς τομείς της τέχνης, της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Ντέι Γαιδαράκο

Εχω τραγικά πολύ δουλειά. Μας κάλεσε ο γενικός και είπε κάτι σχετικό με "είστε κουρασμένοι, μπράβο σας, κουραστείτε όμως και άλλο μη χαλαρώσετε, θα κουραστείτε πιο πολύ τώρα, είστε εξαντλημένοι, θα έρθουν πιο δύσκολες μέρες". Δεν έβγαλα καθαρά νόημα γιατί όσο μιλούσε τον έβλεπα να μας κουνάει καρότο και εμείς να χλιμιντρίζουμε με αυταρέσκεια. Δεν πρόκειται να κάνω σοβαρή δουλειά σήμερα. Θα χλιμιντρίζω όλη μέρα και θα κάνω βόλτες στα πάρκα.

Δεν μπορούσα με τίποτε να ανοίξω τα μάτια μου σήμερα. Δε νύσταζα, απλώς ήθελα να μείνω κάτω απο το δέρμα του όλη μέρα.

------------------------------------------------

Διάβαζα αυτά και γέλασα:
"Civilisation is what distinguishes us from animals, laughter is what
distinguishes us from goths"
Lights of Euphoria (απόψε στο Underworld)

"good tunes are good tunes - the genre doesn't matter"
James Lavelle των Uncle

καλά με το δεύτερο δε γέλασα...

τα (ερωτευμένα) τα παλιόπαιδα τα ατίθασα...

ο έρως χρόνια δεν κοιτά, αλλά καλά θα κάνει να κοιτάει τη δουλειά του...




Μόλις έχουν λιώσει τα χιόνια, έχουμε βγει απο τα καβούκια μας οι βόριοι του Νοτιά, μετα φόβου πάγου και χιονιού. Ημαστε στον κενιματόγραφο με τον Άνθρωπο. συγκεκριμένα στον Odeon Cosmopolis. είναι δίπλα στο σπίτι μου, δίπλα στη δουλειά μου, δεν μαζεύει τον κόσμο του Village απο απέναντι, έχει και τις εκπτώσεις, έχει και 80-ίλα μούζικα, είναι ήρεμο και χαλαρό. Είναι? ήταν.

στη μικρή σάλα γίνεται ένας πανικός, όλοι καλοντυμένοι, όλοι γυρνάνε γύρω γύρω, φωνάζουν δυνατά, όλοι με φουντωτά μαλλιά (!). ο Άνθρωπος με κοιτάζει τρομαγμένος. Τι συμβαίνει με ρωτάει με το βλέμμα? σηκώνω ώμους, και κατηγορώ ΚΑΙ για αυτό το χιόνι. ήρθαν οι άνθρωποι του Village μου λέει έντρομος. είμαι απασχολημένη στο να ρίξω τα ΣΩΣΤΑ jelly beans στο σακουλάκι και δεν συμμερίζομαι το φόβο του.

επιβιβαζόμαστε (δε σιπ ιζ ρεντι του ντισενμπαργκ) στην αίθουσα 9 (ακολουθήστε την πράσινη γραμμή παρακαλώ)για να δούμε τo Match Point. ο κόσμος 25-55 με μικρές εξαιρέσεις. και έρχονται οι Cosmo-βλάκες. και δεν γλιτώσαμε όυτε εμείς ούτε καν ο Jonathan Rhys-Meyers που πιστεύω εξαιτίας τους αγανάχτισε το παιδί και έκανε ότι έκανε...

ζευγάρι καβαντζωμένα τα 50, άντε σπασμένα 40. κυρία εκδοτικού οίκου, με λουράκι στα γιαλιά, κύριος με 2 διδακτορικά και ερωμένες που μπάρκαραν. Και ο γολγοθάς αρχίζει. η κυρία αφού με πατάει, έκατσε με άνεση στο κάθισμα και έβαλε το αναψυκτικό της πάνω στο χέρι μου (!). δεν με ενόχλησε, της χαμογέλασα χαριτωμένα, η κυρία δε με πρόσεξε. Τι ζωντάνια, τι όρεξη για ζωή! στη συνέχεια αρχίσανε να μιλάνε δυνατά, όπως μιλάμε στο σαλόνι μας, όπως όταν δεν μας νοιάζει ποιος θα ακούσει, και φυσικά ούτε αυτό με ενόχλησε, στα προσεχώς είμαστε, σιγά μη χαλάσουμε τις καρδιές μας, να εκφραστούν οι άνθρωποι. Τι ζωντάνια, τι όρεξη για ζωή!

Και μετά η κυρία άρχισε να χασκογελάει με ότι έβλεπε. με ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ έβλεπε. έπεσε το μπαλάκι του τένις κάτω και γέλασε, έκανε κοντινό στον Meyers και γέλασε, επανέλαβε την τελευταία λέξη του κυρίου και γέλασε. Ποιά λέξη του κυρίου? α...ο κύριος μέσα στα 2 πρώτα λεπτά, άρχισε να της εξηγεί ΤΑ ΠΑΝΤΑ. "να κοίτα αυτός πήγε στην όπερα και του αρέσει η όπερα και αυτή που βλέπεις είναι η μάνα, η αδερφή και ο πατέρας του, να τους είδες?" και αυτή "ο πατέρας του? αχαχαχαχα". εγώ απόητη, να σκεύτομαι "Τι ζωντάνια, τι όρεξη για ζωή!" και να χαμογελάω για τα "παλιόπαιδα".

Και μετα... και μετά ήρθαν οι θόρυβοι. και ήταν πολλοί, με όλα τα όργανα της κυρίας. πνευμόνια, διάφραγμα, στομάχι, κρεατάκια, σιαγόνες, μασχάλες, και αμυγδαλές. όλα είχαν στήσει τρελό χορό δίπλα μας. Υποπτέυτηκα οτι ήθελε να με φάει και προσπαθούσε να με προετοιμάσει για το τι θα επακολουθήσει και λούφαξα... αντιθέτως η κυρία άρχισε να τρώει πατατάκια. μασούσε με ανοιχτό στόμα, μερικά πέσαν πάνω μου. ήταν με ρίγανη, αλλά δεν παραπονέθηκα. απλώς τα έφαγα και χαμογέλασα.

μετά χτύπησε το κινητό και η κυρία το σήκωσε. ακούσαμε όλοι τι είπε και τρίξαν όλα τα καθίσματα. μπρος, πίσω σειρά, του Ανθρώπου που με κοίταζε έντρομος και της μάνας του φίλου του Meyers που ήταν και αυτή στρίντζο σαν και εμάς και ενοχλήθηκε. στη συνέχεια εξήγησε στον κύριο τι είπε στο τηλέφωνο και ενώ αυτός είχε ακούσει, την άφησε και της έκανε και επεξηγηματικές ερωτήσεις (τι ζωντάνια, τι όρεξη για ζωή!). όλα αυτά δυνατά. σε λίγο άρχισαν να χαιδέυουν γονατάκια και χεράκια και πλατούλες και δωστου γουρ γουρ και θορύβους η κυρία. στις ερωτικές σκηνές ξερόβηχαν και χασκογελούσαν. ένιωθα όπως όταν όταν ήμουν στο σαλόνι με τους παππούδες μου και έμπαινε ερωτική σκηνή. ήθελα να εξαγριωθώ, ήθελα να τους ρωτήσω άμα το έχουν κάνει ποτέ και πως είναι. μένεις έγγυος με το φιλί? που είναι στη γεωγραφία? τα έχουν φτιάξει?

άρχισα να ρωτάω με τρόπο τον Ανθρωπο εάν ο φόνος μέσα στο cinema μπορεί να θεωρηθεί έγκλημα πάθους (πάθος για το cinema), εάν βλέπει κάποια κάμερα να φτιάξω αν είναι τα μαλλιά μου και εάν την παροιμία για κολιούς και πράγματα στον καιρό τους την λένε ακόμη στα πέριξ. Μετά απο 25 λεπτά κίνησης και θορύβου η κυρία ησύχασε γιατί μάλλον κουράστηκε να μιλάει και μάλλον μύρισε τις ορμόνες μου...

[...]

Μόλις τελείωσε η ταινία, έψαξα να βρω το κασκόλ μου και έκανα τον κόσμο άνω κάτω, μπουσούλισα κάτω απο το κάθισμα, τίποτε, η κυρία ακίνητη. κάποια στιγμή ενώ χαριεντιζόταν κούνησε το παλτό της και έπεσε απο εκεί το κασκόλ μου. το σήκωσα και έφυγα γρήγορα γρηγορα. στο δρόμο ανταλλάξαμε με τον Ανθρωπο ατάκες που θέλαμε να πούμε και διστάσαμε. και νιώσαμε δειλοί, αλλά είμασταν δύο δειλοί και νιώσαμε καλά...

τη νύχτα ξύπνησα ιδρωμένη και παρακάλεσα τον Ανθρωπο να με σκοτώσει εγκαίρως πριν ο χρόνος και ο πόθος με απολολάνουν...

~Tα'φτισα~

φτου και βγαίνω... Τερμα κατεβείτε, το τρένο τράβηξε φρένα, έρηξε ατμό, όχι άλλο κάρβουνο... Γραμμές χορταριάστε, θυμωνιές βγείτε στι πλατείες και γεμίστε τους άδειους δρομούς του κεφαλιού μου... μίλησε κανείς -εις-εις-εις...

χτες έφυγα απο το γραφείο του ντζενεραλ χοροπηδώντας, σαν να άφησα τη Γη απο τους ώμους μου πάνω στην κρεμάστρα του. Ξωτίκεψα την ομάδα συναγερμού που 8 το βράδυ έπιανε δουλειά και έφυγα. Στο αυτοκίνητο τραγουδούσα δυνατά suede και Bowie και Jose Gonzalez. Ημουν ο πιο ευτυχισμένος ανθρωπάκος, ο πιο ελεύθερος, ήμουν το κάτι άλλο, μια super nova ελεύθερου χρόνου, ένα υπέροχο χάλι που είχε κάνει το καθήκον του. Και μετά έσπασα και έκλαιγα όλο το βράδυ. Μέχρι που δεν άντεξα άλλο, γύρισα και αποκοιμήθηκα.

Τα έφτισα λέμε. Πανελληνιακή κατάσταση. Overload σωματικό, ορμονικό και ψυχικό. Ετσι είναι η ενηλικίωση? πως τα καταφέρατε όλοι? θέλω Νέα Υόρκη και γεμάτους δρόμους με σιωπηλούς ανθρώπους και φωναχτερά αυτοκίνητα. Θέλω να πάρω τον Ανθρωπο και να ξαναγίνω άνθρωπος και εγώ.



sheep go to Heaven goats go to Hell...

<\/>American God<\/>

Εκεί που λέω πάει δεν έχει άλλες φανταστικές πτήσεις, επανέρχεται ο κύριος Gaiman και κάνει τη σελίδα προέκταση απο τα δάχτυλα σου. Είχα διαβάσει το βιβλίο πριν μήνες και ακόμη να το απομυθοποιήσω. Τρεχάτε και δωρίστε τη δουλειά του σε όσους αγαπούν τον φαντασιακό παιδικό τρόμο.



Και μια που σκέφτηκα τις επαναμυθέυσεις. Αυτό τον καιρό και μάλλον για πολύ καιρό, έχω παρεδώσε με μια γυναίκα τρομερά ερωτεύσιμη. Μπαίνει στο χώρο και γεμίζει ο τόπος γυναίκα, κορίτσι, πως το λένε. Δε διστάζει να δώσει και να δωθεί. Οι φίλες γκρίνιάζουν γιατί χάθηκαν τα 'ρσενικά και εγώ είχα αρχίσει να ψάχνω ακομπλεξάριστη γυναίκα με το φανάρι. Που να βλέπει γυναίκα και να χαμογελάει, να βλέπει άντρα και να μη γυρίζει το μάτι της, να βλέπει ανθρώπους και όχι ευκαιρίες. Και να είναι και γάτα παπουτσωμένη. Μου είχε λείψει ο ζωντανός απλός μύθος. Απλός, ακομπλεξάριστος και κατανοητός. Δίχως μεγάλα λόγια και μικρά συναισθήματα. Sweet!

~ ραδιο-φόνοι ~

Θα ήθελα τη βοήθεια σας (αστεράκια, λουλουδάκια, γλυκάκια, κεράσματα, βλεφαριάσματα και λοιπά καλοπιάσματα). Προετοιμάζω ένα project και ψάχνω τους Top5 μουσικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς κάθε περιοχής. Ενδιαφέρομαι κυρίως για περιοχές εκτός Αθηνών και Σαλόνικας, γιατί εκεί έχω τις ακροαματικότητες τους.

όποιοι έχετε ιδέα ή άποψη στείλτε μου ένα mail ή comment.

//<*>_<*>\\

• καλώς το κοριτσάκι
• κοριτσάκι μπορείς να πας εσύ [ξανά] το σάββατο ΚΑΙ την κυριακή στη δουλειά?
• κοριτσάκι έχεις ψαρώσει? κακώς
  
• κοριτσάκι εγώ είμαι εδώ, για να ψαρώσεις
• κοριτσάκι πες μου αυτό που σε ρώτησα
• κοριτσάκι διστάζεις?
• κακώς διστάζεις κοριτσάκι κακώς και δε μου αρέσει
• θα καταγραφεί κοριτσάκι, θα καταγραφεί και αυτό
  
• κοριτσάκι ζαλίστηκες?
• κοριτσάκι αναστενάζεις?
• κοριτσάκι δε μας ενδιαφέρει, άκου ΕΜΕΝΑ πως αναστενάζω
• είμαι δυστυχισμένος κοριτσάκι και θα φροντίσω να γίνεις και εσύ
• γιατί γελάς κοριτσάκι?
• ρε γιατί γελας?
• ρε σκατό, είσαι νέος ρε
• γιατί γελάς ρε!
• που πας?
  
• που πας ρε, σταμάτα!
  
• που είσαι..
• ...

//~_ ~\\

~* Θα είμαι μπροστά μπροστά να σε πατάω *~

...όταν θα χοροπηδάω

• (2/12/2005) Grandmaster Flash - Gagarin 205
• (3/12/2005) Mercury Rev - Gagarin 205
• (9/12/2005, 10/12/2005) dEUS- Club 22
• (16/12/2005) Ψαραντώνης - Στον Αέρα
• (17/12/2005) Madrugada - Gagarin 205
• (17/12/2005) Swing Out Sister - Club 22
• (23/12/2005) Nightstalker, Deus Ex Machina, Engine – V, Vibratore Bizarro - An Club
• (30/12/2005) Happy Mondays Dj Set / Live Pa With Shaun Ryder & Kav. - Gagarin 205
• (30/12/2005) New Years Stoner Fest -Another Club
• (18/2/2006) Oneida - (18/2/2006)- Underworld
• (25/2/2006) Fuzztones - Gagarin 205
• (1/8/2006) Depeche Mode - Terra Vibe

~ blue your brains out ~

Οδηγίες - Γαλάζιο Μανιφέστο

• πρώτα πάτησε εδώ
• μόλις το σημειώσεις, επέστρεψε ξανά εδώ
  
• στη συνέχεια πες μου που θα πάμε το σάββατο το βράδυ (στην άκρη της Πολής) για να κάνουμε μπλε τις πατούσες μας στο χορό.
• μετά θα πάρουμε φόρα και θα δώσουμε μια κλωτσ(ι)ά στον Γαλάζιο Πρίγκηπα του Παραμυθιού.
• Μη ξεχνάς! Ζήτω οι Γαλάζιοι Δράκοι!!

υστερ(ι)όγραφο :
Μια νύχτα μιαν αυγή γαλάζια κιθάρα,
γαλάζια κιθάρα,
πάρε μας μαζί σου στην έρημο σαχάρα...

απόψε θα πάμε Mercury Rev - μη τους χάσεις πάλι...

~*Je je, suis libertine*~

Τις τελευταίες μέρες της Πτυχιακής, άκουγα συνεχώς Mylene Farmer. Οπως γίνεται συνήθως, έβαλα και τους υπόλοιπους να την ακούν εώς ότου την λάτρεψαν όλοι, παρά τις αρχικές αντιρρήσεις. Οι φίλοι μουσικοί σταμάτησαν τη γκρίνια περι γλυκανάλατης γαλλικής Pop όταν είδαν τα Live, οι φίλοι γότθοι όταν είδαν τον Giger και τους στίχους της, οι sexy φίλοι δε χρειάστηκε, την λάτρευαν ήδη. Όταν τη λάτρεψε και ο Άνθρωπος, μου έβαζε κάθε πρωί το Libertine και κάθε βράδυ με έβαζε να το χορέυω. Στο τέλος υποσχεθήκαμε ο ένας στον άλλον και ο άλλος στον ένα, να πάμε με κάποιο μαγικό τρόπο στη συναυλία της στο Παρίσι. Δεν ξέρω πως θα καταφέρω να πάω. Ξέρω πως να βρω tickets, ξέρω πως να βρω χρήματα. Πρέπει να μαζέψω χρόνο και να τα βάζω όλα στη σειρά. Δεν μπορεί, είμαι ακόμη Libertine απλώς όχι τόσο ελεύθερη ελευθεριάζουσα όσο ήμουν κάποτε. Και αυτό θα φροντίσω να το αλλάξω σύντομα. Αλλιώς ξυπνάω κάθε νύχτα και νιώθω οτι κάτι δεν είναι σωστό.

Τις προάλλες, κοιτούσαμε περσινές photos με την Κ. Ηταν τόσες πολλές που δεν ήξερα τι να πρωτοκοιτάξω, τι να διαλέξω, πως να προλάβω να νιώσω. Εβαλα και εγώ το συναίσθημα στο γρήγορο, να περνάνε οι Photos όπως περνούσαν οι μέρες πάνω στη Σκοτεινή Πόλη, γρήγορα και εκρηκτικά, σαν πυροτεχνήματα. Κάποια στιγμή είδα μια φωτογραφία μας με την Μ. που είμαστε ξέπνοες μετά απο αναλύσεις και χορό μεγάλης διάρκειας. Θυμάμαι καλά πως το προηγούμενο τραγούδι πριν την τρελή φωτογραφία ήταν το Sans Contrefacon. Όταν είδα τη συγκεκριμένη αφιέρωση μου ήρθαν όλα ξανά στο νου, οπότε το μόνο που μένει είναι να ευχηθώ εκστατικούς χορούς και στους δύο τους (την Αδερφή μου την Κοκκάλω και την sexy Sadie ).


e.g. θα με κλείσουν μέσα!! κλείνω το Pc και φέυγω απο τη δουλειά, πάω στο la poupee και θα σου γράψω αύριο για αυτό.

~*γιατί έχασα την Comdex*~

Για άλλη μια χρονιά έχασα την CoMdeX. Τη χρονιά που θα πάω είναι σίγουρο οτι θα φτηνήνει το Internet. Μη πω θα είναι δωρεάν και οι Heavy Users θα παίρνουν bonus μπριζολάκια απο τον Τέλη. Κάθε χρόνο, λίγο κάτι ταξίδια, κάτι εξεταστικές που τραβαγανε, κάτι που ήμουν Γλασκώβη, κάτι τα λόγια του παπά, δεν πήγαινα. Και το έφερα βαρέως καθότι αν δεν έχεις να πεις κάτι σχετικο, πέραν του οτι σου παίρνουν οι άλλοι gadgetakides/linuxolagnoi/ asxetoi-eksupnakides φίλοι&γνωστοί τα αυτία για τις επόμενες μέρες, παίρνει μυθικές διαστάσεις η κακομοίρα η έκθεση μέσα σου. Μετά απο τόσα χρόνια, φαντάζομαι Πύλες Παραδείσου να ανοίγουν για να μπει ο απλός χρήστης, υμίγυμνες κοπελάρες ντυμένες διαβολάκια να λικνίζονται πάνω από FreeBSD, ζωντανά Gnu να μουγκανίζουν, Ιάπωνες να παίζουν WiFi MMORPGs συνδεόμενοι σε realtime με Reality τηλεπαιχνίδι στη Σουηδία, οπου οι παίχτες εκτελούν τις κινήσεις συνδεδεμένοι σε VR πλατφόρμες. Φεύγοντας έχεις πλαστική σακουλίτσα που γράφει Μάικροσοφτ πάνω της και κούτελο που γράφει 666 πάνω του.

Αυτή τη φορά βέβαια δεν είχα ΚΑΜΙΑ απολύτως δικαιολογία, πέρα απο το οτι με έπεισε ένα τηλεφώνημα τύπου "ελαμωρεπουνατρεχουμεερχομαιαποεκει". αυτό δεν είναι δικαιολογία. Αδυναμία είναι. Και είχα και msg απο καλό άνθρωπο πάμε έλα, και το αγνόησα. Και έμεινα μέσα και πέρασα μια υπέροχη Κυριακή με τον Άνθρωπο.


Ακούω Cake που λέτε. To Mexican συγκεκριμένα. Και έξω βρέχει. Σκασίλα σας θα μου πείτε, ακούτε behemoth ή Gorgoroth και έξω το έχει στρώσει. Πάμε ξανά λοιπόν. Ακούω Cake. Το Mexican συγκεκριμένα. _σ.σ.α. katalavame phges sth synaylia_ και αναρωτιέμαι οσαν δεύτερη lili (_einai mia mono mia_) τι να κάνουν οι έρωτες οι παλιοί οι αμερικανικοι _na paizei to tranzistor t'amerikanika_.

Και επειδή δε φτάνει που δεν πήγα στην CoΜdeΧ αλλά έφαγα αναμνησιακό παραλήρημα κιόλας, παίρνω το ομπρελίνο μου και βγαίνω έξω.

\\ΚοΡ//

Είχα την εντύπωση οτι μόλις τελείωνα τις Επίσημες Σπουδές μου με τη σωστή τους σειρά ΌΛΑ θα τελείωναν. Τέρμα οι αλλαγές, Τέρμα οι Αρχές, Τέρμα κατεβείτε, ως εδώ το Ταξίδι. Ετσι μου είχαν δείξει. Μόνο στα βιβλία μου, η ζωή ξεκινούσε κάθε μέρα. Κακώς εμπιστέυθηκα τους γύρω μου και τον ρεαλισμό τους. Εδώ και λίγες μέρες άφησα πίσω τα μαξιλαράκια ασφαλείας και βγήκα στα βαθιά. Ως εδώ πάμε καλά και ας είναι μη βλέπω καθαρά πίσω απο τα κύματα που μου έρχονται κατακέφαλα. Μου μπαίνει νερό στο στόμα, αλλά έχει ωραία γεύση.


Οπότε, εχουμε&λέμε:



To Κορ-ίτσι με:

• ~τα κοτσιδάκια~
• ~τα καραμελωμένα μήλα//μελωμένα καραμελόμηλα
• ~τις κατεξακολούθισηΝ ανορθο-γραφίες
  
• ~τα 4 πληκτρολόγια
  
• ~το ένα βαρυφορτωμένο Pc
  
• ~το laptop που γύρισε τόσες γωνιές του Κόσμου και την κράτησε σε επαφή με την γωνιά της καρδιας
  
• ~το Sexy White & Alive Mac
  
• ~τη γέυση αλμύρας στα χείλη
  
• ~τη γέυση αίματος στο στόμα
  
• ~την Μεγάλη Ιδέα που Ποτέ δεν αρχίζει
• ~το μικρό Αυτί που Ποτέ δεν ακούει
• ~τα Ταξίδια που άφησε στη μέση
• ~τα μωβ που γίναν μπορντό
  
• ~το ποτήρι που κρατά με τα 2 χέρια
• ~τις κραυγούλες
• ~ τους μαγικούς Φίλους
• ~ τους Νευρικούς Εραστές

παίρνει τα φτερωτά μποτάκια και πάει να χορέψει...

~*Μαρία λεν την Παναγιά...*~

There’s a Malayan stripper of sex unknown
Some Siamese twins from a broken home
Maria’s party, what a show going down
Maria loves her life, but she’ll show you how
There’s a strong man tearing himself into pieces
A magician who will spin you on the end of his spinderly fingers
There’s a show going on
Maria loves her life, she’ll show you how, how, how

There’s a high wire act on the telephone wire
And another Buddhist monk has set himself on fire
There’s a fakir outside being buried alive
Maria’s mad aunt has yet to arrive
A dahlia that dances, and a frog with wings,
A bear in a tutu that just loves to sing, karaoke

Maria loves her life, and that’s all, and that’s all, and that’s all.
La La La La La La La etc.
You will love her forever when the scene hits your town
La La La La La La La etc.
You will love her forever
You will all love her forever
Maria’s Party
And that’s all.

===] James [===

p.s. θα σας εξηγήσω μέσα στους επόμενους μήνες

~*Τρόμος*~

Diane: Sweetheart, do you remember last night when you woke up, and you said "They're here.'?

Carol Anne: Uh huh
Diane: Well, who did you mean?
Carol Anne: The TV People.

Χθες βράδυ τα χρειάστηκα πάλι. Όχι μόνο έκανα το λάθος να ανοίξω tv πριν κοιμηθώ, κάτι που είχα να κάνω χρόνια ολάκερα, αλλά μάλλον μπήκα στη ζώνη του λυκόφωτος της ελληνικής αισθητικής. Αρχικά βλέπω διαφήμιση Vodafone που είναι όλοι χαρούμενοι που πάνε στο νέο κατάστημα και ακούμε τις σκέψεις τους. Όλα καλά και πλαστικά, μέχρι που βλέπω σκηνή με κοριτσάκι και μαμά, το κοριτσάκι χτυπιέται οσάν δαιμονισμένο (απο πότε τα παιδιά χαίρονται έτσι?) και η στοργική μητέρα ανοίγει ένα στόμα ΝΑ, έτοιμη να το φάει δήθεν γελώντας. Τι ήταν αυτό, αληγορία "μαμά, γιατί έχεις τόσο μεγάλο στόμα?", "για να μιλάω στο smartphone, παιδάκι μου". Επόμενη σκηνή, τρεις ξεμιαλισμένες και ερωτικά ξεμαλιασμένες κορασίδες παίρνουν πόζες μπροστά σε μια οθόνη κινητού. Μια χαρά ως εδώ, ερωτικό, νεανικό, λάγνο και φρέσκο σαν λουκουμάς κηλικείου. Ερώτηση: οι κορασίδες γιατί έχουν βλέμα vampyros lesbos? γιατί μου θυμίζουν το videoclip απο το BlackHole Sun? και αυτές θα με φάνε?! φαντάζομαι η σκηνοθετική οδηγία ήταν "κάνε σκέρτσο κόλασης" ή "σας θέλω χαρωπές Dracula's brides". Αισθητικό θρίλερ σας λέω, πιο τρομακτικό και απο το Poltergeist που μπήκε η ξανθούλα μέσα στην TV (προφητικό?!)



Στη συνέχεια είδα λίγο τη σειρά του Παπακαλιάτη και πάλι η μουσική μου έφερνε κάτι το απόκοσμο και τρομακτικά πεινασμένο. Απλώς μιλούσαν και εγώ κοίταζα πίσω απο τους ηθοποιούς και περίμενα να βγει το στόμα της Vodafone να τους καταπιεί. Αναγκάστηκα να ανοίξω την ντουλάπα και να κοιτάξω κάτω απο το κρεβάτι για να πω στου παιδικούς μου μπαμπούλες, τρόμους και βαμπιρους να ηρεμίσουν. Είναι μόνο ελληνική τηλεόραση. Εκλεισα την tv και πήρα να διαβάσω Barker να μου περάσει η τρεμούλα.


e.g. πρόσεξα οτι πολλοί κατέληγαν εδω μετά απο έρευνα για το songie της διαφήμισης της vodafone. Το κομμάτι είναι K-os - The Love Song

~Song to the Siren~

Σταματάει ο Χρόνος, σαν να σε αγκαλιάζει η αιωνιότητα, σαν να μη σταμάτησες ποτε να περικλύεσαι απο αμνιακό υγρό. Νιώθω τη λύπη και τη ματαιότητα των στιγμών και του γένους μας όταν ακούω το τραγούδι του Tim Buckley (διασκευασμένο υπέροχα απο This Mortal Coil). Και αυτή ακριβώς η συνειδητοποίηση με ανακουφίζε πάντα. Εδώ είμαι, περιμένω να σαλπάρεις...




SONG TO THE SIREN

On the floating, shipless oceans I did all my best to smile
till your singing eyes and fingers drew me loving into your eyes.

And you sang
"Sail to me, sail to me; Let me enfold you."
Here I am, here I am waiting to hold you.
Did I dream you dreamed about me?
Were you here when I was full sail?
Now my foolish boat is leaning, broken lovelorn on your rocks.

For you sang, "Touch me not, touch me not, come back tomorrow."
Oh my heart, oh my heart shies from the sorrow.
I'm as puzzled as a newborn child.
I'm as riddled as the tide.

Should I stand amid the breakers?
Or shall I lie with death my bride?
Hear me sing: "Swim to me, swim to me, let me enfold you."
"Here I am. Here I am, waiting to hold you."

Χτες προσπάθησα να μπω σε διαδικασίες πρωτόγνωρες για μένα. Βρέθηκα στο σταυρό της Λενορμαν (που είναι τα κακόφημα σινεμά?)και μετά βρέθηκα να βγάζω ενέργεια. Τόσα χρόνια το μόνο που έμαθα να κάνω είναι να νιώθω.

~Μη μου την κλίνη τάραττε~

ίντα πάθαμε ψες βράδυ? σας έχω πει για το underground σπιτικό μου... δε σας έχω πει? μένω σε Υπόγα και σαν να μην έφτανε το έγκατο, έχω κρεβάτι χαμηλό χαμηλό, ένα υπέροχο ΦΦ (Φουτόν του Φτωχού). Χτες βράδυ λοιπόν, αφού κλείνω το τηλέφωνο με τον Ανθρωπο και ενώ έχω μια περίεργη αίσθηση οτι κάτι κακό θα με έβρει(που απέδωσα στο οτι κοιμάμαι μόνο μου ενώ δεν επιθυμούσα κάτι σχετικό)περιμένω να με πάρει ο ύπνος. Αρχίζω λοιπόν να πηγαίνω εικόνες και σκέψεις στο fast forward στο γνωστό ψυχεδελογαιτανάκι που κάνω απο παιδί για να με πάρει επιτέλους αυτός ο ύπνος. Ανάμεσα στις εικόνες βλέπω έναν τεράστιο ποντικό. Μηδέν ταραχή, αλλα απορώ γιατί τον βλέπω. Εκείνη τη στιγμή ανάμεσα σε ύπνο και ξύπνιο ακούω μια πόρτα να τραντάζετε σαν να δημιουργήθηκε ρεύμα και αμέσως μετά το κρεβάτι μου να πηγαίνει πέρα δώθε. Μένω ακίνητη, δίχως να αναπνέω και βάζω τα πράγματα στη σειρά.

α) σεισμός (πως είναι δυνατόν, πάντα τους γλιτώνω )
β) έκρηξη του λέβητα ( ναι, ότι πεις, μπας σου ρίξαν και πυρινικά )
γ) κοιμόμουνα (πιθανότατο αλλά δε μας συμφέρει)
δ) επιτέλους τα πνεύματα επικοινώνησαν (δεν παίζει, το σπίτι είναι καινούριο εκτός αν ήταν ο κόκορας που σφάξαν στα θεμέλια έμαθε για τη γρίπη των πτηνών και θέλει να με προειδοποιήσει)

έκανα ότι θα έκανε κάθε υπεύθυνος και ώριμος ενήλικας. Ανέβηκα ξυπόλητο τα σκαλιά 3-3 με κινητά και ακίνητα στο χέρι και πήγα στην Μητέρα. Η Μητέρα ξύπνησε, με καθησύχασε, ήρθε κάτω να δει εάν υπήρχε πράγματι κάποιο πνέυμα, μου προσέφερε στέγη την οποία αρνήθηκα σαν ώριμος ενήλικας που είμαι και έπεσα στο κρεβάτι. Εκεί λοιπόν θυμήθηκα οτι τον μοναδικό σεισμο που έχω ζήσει (στου 99 ήμουν εκτός Ελλάδος και στους άλλους ποτέ στην Αθήνα)με είχε βρει πάλι στο κρεβάτι και έβλεπα στο όνειρο μου οτι ένας τεράστιος ποντικός μου τράνταζε το κρεβάτι!!! σας ευχαριστώ Κύριε Πόντικα για την ενημέρωση και ας λένε οτι δεν έγινε σεισμός.... εμείς ξέρουμε...

*- - -δωράκι- - -Πάμε Θέατρο - - -δωράκι- - -*

πατήστε το κομβίον και στείλτε μειλ, οι παραστάσεις είναι καλές και στους δύσκολους καιρούς που περνάμε μια πρόσκληση είναι πάντα καλοδεχούμενη.


σήμερις είναι αναμνησιακή ημέρα φασίνας, δλδ τακτοποιώ παλιά αντικείμενα, ανοίγω κούτες, διαβάζω παλιά γράμματα, παλια κείμενα, άνοιγμα στο χρονοντούλαπο με λίγα λόγια... καλή μου βουτιά και να δούμε πως θα βγω πάλι...

~*Καλοί μου Άνθρωποι*~

θα σου φάω λίγο χρόνο ακόμη...

θέλω να σου πω για την καλοσύνη, αυτή που έχει να κάνει με πρωινά χαμόγελα μεταξύ αγνώστων και δώρα γνώσεων, συμβουλών, χρόνου, συναισθημάτων, θετικής ενέργειας. Για τα παιδιά απο τα open source και για τους τύπους που μαζέυουν πληροφορίες για να τις δωρίσουν σε όσους τις χρειαστούν.

Για τη μαγεία της θετικής επικοινωνίας ( αυτό είναι λίγο τρικ καθώς Μαγεία ήταν αρχικα η Επικοινωνία με το Αγνωστο, το ακατάλυπτο, το απόλυτο, το εσωτερικό, τιποτε δεν άλλαξε...)και τον συναισθηματικό πλούτο των μικρών ανθρώπων που μας προκαλούν μεγάλο κεφι.

σήμερα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον άνθρωπο που έφτιαξε την παρακάτω υπερ-πλήρη ebm/database καθώς και τον όμορφο άνθρωπο που μου την υπέδειξε με γεναιοδωρία.


η υπερπλήρης database

ο όμορφος άνθρωπος

//--------------------------------------------------------------//

Εχω τόσες ιδέες κάθε μέρα. Τις γράφω σε φίλους, τις φωνάζω σε γνωστούς, τις ψιθυρίζω μέσα απο τα δόντια μου. εδω πέρα μαζί σας δεν μπορώ, προτιμώ να σας διαβάζω και να σας χαίρομαι. Τσούκου σαν παιδί πεισμωμένο. Εφόσων λοιπόν στο έρμο bloggy δε μου βγαίνει μέχρι στιγμής τίποτε τσι προκοπής αρχίζω τα thank_you_blogs γιατί το καλό πρέπει να γυρίζει...

~*Ελα βρε Χαραλάμπη... να ταξιδέψουμε~

Το ΕΣΡ και τα ελληνικά media στην πορεία τους προς την τελειότητα...

~*Αγαλματάκια Ακούνητα -/\- the BEST years of our lives*~

Μείναμε ακούνητοι αγέλαστοι χτες όταν μάθαμε οτι το ΕΣΡ αποφάσισε και μάλιστα ομόφωνα την διακοπή της λειτουργίας του BEST FM 92, 6 ενός αγαπημένου μας σταθμού.
θέλω να πιστεύω οτι ήταν μια απόφαση που θα αλλάξει, αλλιώς οι μαύρες μέρες δεν ήρθαν ακόμη. Αν θυμάμαι καλά και στη χούντα για να κλείσουν την εφημερίδα Ακρόπολη περισσότερο μπούγιο κάνανε. Και σκευτόμουν, οτι έτσι που πάει θα ακούμε ραδιόφωνο κρυφά απο Deutsche Welle μια που και το ελληνικό κομματι του BBC έκλεισε. Γεια σου βρε Χαραλάμπη πρώτε διδάξα! μια για το "απρεπές" φιλί του Παπακαλιάτη, μια για τα "απρεπή" σχόλια του Ψαριανο, τόση ευπρέπια πως θα την βαστάξουμε... Αλλά καλά κάνετε αγαπητό ΕΣΡ και ασχολείστε με τις "απρέπειες" του ραδιοφώνου. Καιρός ήταν, γιατί είχατε ξεχάσει οτι η TV δημιουργεί ούτως η άλλως τους πολίτες που σας βολεύουν χαζεμένους μπροστά στην εντυπωσιακή κενότητα. Τα ραδιόφωνο όμως, μπορεί να ακουστεί και καιρός είναι τώρα να ξυπνήσει κανένας και να ακούσει πραγματικά. Αντε και αργήσατε!

bg-->Η αιτία της πρωτοφανούς αυτής απόφασης ήταν ως γνωστών σχόλια του δημοσιογράφου Ψαριανού που μεταδόθηκαν στις 11.7.2005 σχετικά με την εκκλησία.
Ο media κόσμος έχει μείνει παγωμένος και κανείς δεν μπορεί να πιστέψει οτι εξαιτίας κάποιων σχολίων συγκεκριμένου δημοσιογράφου θα κλείσουν το ίδιο το μέσο. Από το site του Best διαβάζουμε:
"μέχρι σήμερα ο ραδιοφωνικός σταθμός BEST 92,6 ουδέποτε είχε απασχολήσει το ΕΣΡ ούτε του είχε επιβληθεί η οποιαδήποτε κύρωση, έστω μια απλή σύσταση. Προκαλεί βέβαια εύλογα ερωτηματικά το γεγονός ότι ούτε σε άλλο ραδιοφωνικό σταθμό έχει ποτέ επιβληθεί η δρακόντεια αυτή κύρωση για το περιεχόμενο δημοσιογραφικής εκπομπής. Η απόφαση του ΕΣΡ παραβιάζει κατάφωρα τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας."